Die Naturphilosophie. 
547 
sufficiant. Ergo est negare igni propriam naturam atque formam, 
cum asserunt Deum ire sursum cum igne et lucere in sole ... 
Sequitur etiam non sentire nec intelligere animam humanam, 
sed Deum in illa; ipsumque adpetere et operari nostras opera- 
tiones tam malas, quam bonas .. Hae aliaeque alibi positae ra- 
tiones ostendunt res a se agere .. et ad particulares actus 
particulares causas agentes requiri, ut calor quidem cale- 
faciat et non Deus in illo, sed cum illo...Construxit sane Deus 
orbem et creavit res, viresque se conservandi ac mutandi 
se mutuo per tempora dedit; illae autem vires perseve- 
rant tanquam Natura, donec tota rerum machina ad suum 
magnum mutetur finem.“ Campanella, De sensu rerum I, 6; 
S. 17 ff. Vgl. Telesio: De rerum natura juxta propria principla 
Lib. IV, Cap. XXIV (Tractationum philosophicarum tomus unus 
1588, S. 728): „At Dei sapientiam bonitatemque in reliquis con- 
templatus quivis illud etiam simul intueatur: posse quidem quae- 
cunque velit facere Deum, qui mundum universum e nihilo con- 
diderit, sed non eo illum pacto constituisse, ut entia ad proprias 
adendas Operationes nova potentia operandi assidue indigeant, 
sed singula a Deo ipso propria natura propriasque ope- 
randi operationes facultate donata juxta propriam sin- 
gula operari naturam . ..“ 
w) Vgl. bes. Leibniz’ Abhandlung: „De ipsa natura sive de vi 
insita actionibusque creaturarum.“ 
2) „At quo modo res in semine existunt? Dicam (si liceat ita 
fari) seminaliter. Eo seilicet modo, quo semini convenit. Quo 
semen ea capit, actu ne an potentia? Peripatus rogabit. Respon- 
debimus actu. .. Agit enim nihil, nisi quod est actu . . . Valeat 
ergo Peripati potentia, quae nil nisi respectum futurae rei signi- 
ficat . . Nihil agit, nisi quod agere potest. Posse hoc ab aectu et 
essentia provenit. Essentia autem cujuscunque est exi- 
stentia actıu vires habenset a viribus actiones, Et vis est 
in essentia et ejus quaedam extensio et actionis interna quaedam 
praeparatio, prout actio est virium ipsarum ad extra protensio 
et proprii operis adimpletio ...“ Francisci Patritii Panar- 
chia: de rerum principlis primis. Lib. III. (Nova de universis 
philosophia, Ferrariae 1591, Teil I, S. 8). 
2) „Quocirca summopere mirari Aristotelem licet, qui cum 
RS