580 Zu Buch IT, Cap. 3. Mathematicos atque Philosophos.“ (1588.) Articul. 125; Op. lat. I, 3,66. — Cf. I, 3, 21: „Ignorantia minimi facit geometras huius saeculi esse geametras et philosophos esse philasophos.“ S. 22: „Geometra et physicus ille, qui minimum dari non intelligit ... cum sine mensura metiatur semper, neccessario mentitur ubique.“ ») De triplici minimo et mensura III, 2. — Op. lat. I, 3, 240. 57) De minimo II, 8; p. 219f. „Ea omnia mathematice atque percommode ad sensum fieri concedimus, ad rationem vero naturae minime unquam.“ 58) Danach ist die Darstellung Toccos (a. a. O. S. 377), nach der die Schrift „De minimo“ die Grundzüge einer sensualisti- schen Erkenntnislehre enthalten soll, zu berichtigen. Auch die Scheidung zwischen Intellekt und Sinnlichkeit, die hier vollzogen wird, lässt den Satz, dass das absolute Sein sich allein dem reinen Gedanken erschliesst, unberührt. (S. ob. S. 352). 59) Ich verweise hierfür auf die vortreffliche und eingehende Darstellung von Lasswitz, Atomistik I, 359 ff. 6) De minimo II, 5, S. 205; II, 12, S. 267. — Cf. De immenso III, 7. Op. lat. I, 1, 371; Articuli adversos Mathematicos Op lat. I, 3, 60 u. 6. 51) De minimo I, 7; S. 160. 62) A. a. O., S. 161: „Itaque definias minimum, quod ita est pars, ut ejus nulla sit pars vel simplieiter, vel secundum genus. Definias terminum, cujus ita non est aliqua pars, ut neque sit ipse aliqua pars, sed est, quo extremum ab extremo attingitur, vel quo pars partem, vel totum attingit totum “ 63) De min. I, 10; p. 173. — %) „Minimum et terminus non sunt in eodem genere quan- ta.“ De min. I, 13, S. 180. 65) De min. I, 11, S. 176. 6%) De min. I, 10, S. 223; vgl. Articuli adversus Mathema- ticos Op. lat. I, 3, 23: „Minima invicem penetrare cum nequeant- vacuum esse tum physice, tum geometrice indicabunt.“ 67) De min. II, 13, S. 227. %) De min. I, 11, S. 176; IL, 5, S. 205. 9) „Nunc ergo indiscrete dicunt magnitudinem non com- poni ex minimis . , quod tum naturae Componenti praejudi