<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit</title>
        <author>
          <persName>
            <forname>Ernst</forname>
            <surname>Cassirer</surname>
          </persName>
        </author>
      </titleStmt>
      <publicationStmt />
      <sourceDesc>
        <bibl>
          <msIdentifier>
            <idno>1876769408</idno>
          </msIdentifier>
        </bibl>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div>354 
Zu Buch II, Ca. I. 
Omnis esse creati omniaque praecedere saltem origine et natura.“ 
De sensu rerum I, 12; S. 40. 
6) Metaphvsik, P. IL Lib. XIM, Cap. II. Art. VI. — (Teil III 
5. 125.) 
%) Ebenda: „Facit autem haec intellectus in spatio, quoniam 
in luce ideali divina ipsa novit: abscondito quodam modo exci- 
tatus a sensibilium similitudine .. Etenim mundus Physicus et 
Mathematicus in mentali praeeunte fundatur. Ideae ergo sunt ut 
signum in nobis... Sic quae ponuntur ad significandum, se 
habent in Mathematicis: possunt autem poni, quia idea in 
aobis est et spatium in natura. in quo ideantur etc“ 
“) S. Cardanus, De subtilitate, Lib. I. (Opera, Lugduni 1663. 
Tom. IN, p. 367 £.) 
7) Julius Caesar Scaliger, Exotericarum exercitationum 
Liber: ad Hieronymum Cardanum. Lutet. 1557: Exercit. 5 u. 3592: 
5. 7 u. 459. 
7?) Telesio, De rerum natura, Lib. I Cap. XXV—XXVIIL Val. 
bes. Cap. XXV (S. 590): „Itaque locus entium quorumvis receptor 
jeri queat et inexistentibus entibus recedentibus expulsisve nihil 
ipse recedat expellaturve, sed idem perpetuo remaneat et succe- 
dentia entia promptissime suscipiat omnia, tantusque assidue 
ipse sit, quanta quae in ipso locantur sunt entia; perpetuo nimi- 
rum ilis, quae in ea locata sunt, aequalis, at eorum nulli idem sit 
nec fiat unquam, sed penitus ab omnibus diversum sit.“ 
3) A. a. O. Cap. XXIXN, S. 598: „Non recte Propterea quod nec 
ljempus seorsum a motu, nec motum seorsum a tempore unquam, 
sed perpetuo cum altero et alterum ap Prehendimus, tempus con- 
ditionem affectionemve quampiam et motus quid esse decernit... 
Nihil enim a motu cum pendeat tempus, sed per se (ut 
dictum est) existat, quas habeat conditiones a se ipso habet 
mnes, a motu nullam prorsus.“ — Vgl. die Ausführung dieses 
Gedankens bei Campanella, Metaphysik P. II, Lib. VI, Cap. 12, 
Art. 2. (T. II S. 96) u. Physiologic. Cap. Il, Art. 3. 
#) „Nulla ergo categoriarum spatium complectitur; 
ante eas omnes est, extra eas omnes est . . . Sunto categoriae in mun- 
lanis bene positae: spatium de mundanis non est. aliud quam</div>
    </body>
  </text>
</TEI>
