dien marktprijs en het Kartell hetgeen er aan de 30 Kronen te
kort komt, en dit kan het doen door den prijs van geraffineerde
suiker te verhoogen. Wanneer het Kartell de eenige verkooper
van witte suiker is en er van het buitenland niet kan worden
ingevoerd, dan moeten de consumenten, zoolang het verschil
.usschen den door het Kartel] gedecreteerden prijs en den wereldprijs
 nog maar even kleiner is dan het invoerrecht, met dien
prijs wel genoegen nemen en hem betalen. Van die winst werd
sen fonds gemaakt, dat in de eerste plaats zorgde de niet aangesloten
 belanghebbenden tot toetreden te noodzaken, door tijdelijke
 prijsverlaging, wanneer een concurreerende fabriek witte
suiker zou produceeren of desnoods door het aankoopen van aandeelen
 in weigerachtige ondernemingen. De rest werd besteed
9m het verschil van den marktprijs (met 22 Kronen als minimum)
 en 30 Kronen uit te betalen, terwijl hetgeen dan overbleef
le Kartellwinst van de raffinadeurs uitmaakte.
Het aandeel, dat de ruwsuikerfabrikanten in eenige jaren, ge-Jurende
 welke het Kartell bestond, uit die winst kregen, was in:
. . + . + KT, 16.200.000
„ 15-100.000
„ 15.700.000
20.600.000

1897/98 . .
1898/99
899/00
1900/or

Op 100 K.G. raffinade, die met 110 K.G. ruwe suiker geijk
 gesteld werd, laat zich de winst voor de raffinadeurs en de
ruwsuikerfabrikanten als volgt berekenen :
Prijs van raffinade in het binnenland per 100 Kg. Kr. 85.—
Ruwe suiker 110 Kg. à Kr. 22 — Kr, 24.20
Raffinagekosten en winst. . . . . „7:56
Accijns . ee 38
Bruto Kartellwinst . . .
Bij den marktprijs à 22 Kr. wordt zooveel
bijbetaald, dat de vaste prijs van 30 Kr.
bereikt is, dus voor 110 Kg. à 8 Kr. = . . . . 8.80
Voor de rafinadeurs blijft dus over .