zochte) voorraden nog slechts 13.000 kisten voor den handel beschikbaar
 bleven.
De voorraden in entrepôt te Amsterdam bedroegen volgens de
tatistiek van pakhuismeesters in de jaarberichten van de Indische
Mercuur:
‚p ult. December 1920 10 millioen K.G. = 160.000 kisten
„ ult. December 1921 53% „== 102044 5,
‚ ult. December 1992 (le hand 12.965 waaronder) 384310 ,
Zij bereikten dus in November 1923 het laagste niveau der
aatste 4 jaren, bij het sluiten van het kalenderjaar.
Te Londen was op dat tijdstip — zooals wij zagen — de voorraad
 Nederlandsch-Indische thee bijna even groot als een jaar te
voren, maar de geheele theevoorraad in Engeland liep terug en
was op 1 Januari 1924 33 millioen K.G. minder dan 2 jaren te
voren, ongeacht den zeer grooten oogst 1923 van Britsch-Indische
‘hee.

De consumptiestatistiek leert verder, dat het theeverbruik in
Engeland ín 1929 tot 814 pond per hoofd en per jaar was opgeloopen,
 dus na den oorlog met bijna 2 pond was vermeerderd, terwijl
 het theeverbruik in Nederland mn denzelfden tijd bijna is
verdubbeld (1924 4 Engelsche ponden per jaar).
Opmerkelijk is, dat in Engeland het koffie. en cacaoverbruik
in denzelfden tijd niet afnam, terwijl in Nederland het koffieverbruik
 van 16 pond per hoofd der bevolking tot 1034 pond per
hoofd daalde, zoodat Nederland op weg is, om van een koffie- een
theedrinkend land te worden.
Ook Rusland is bezig, zijn oude positie van grootste theedrinker
te heroveren.
Men kan dus veilig zeggen: de consumptie der groote verbruikers
 stijgt en de wereldvoorraden verminderen en er is eene stijgende
 vraag naar thee, ongeacht de voortdurende prijsstijging,
welke laatste „an und für sich’’ volgens de onveranderlijke econonische
 wetten afnemende vraag tengevolge zou moeten hebben.
Deze schijnbare tegenstrijdigheid wordt volkomen verklaard
door het feit, dat thee — zelfs bij den tegenwoordigen hoogen
prijs — toeh (in slap aftreksel) de goedkoopste drank blijft, zoolat
 hoe langer hoe meer menschen hun koffieverbruik verminde.
en en dat van thee vergrooten.
Omdat de theeheester 3 tot 5 jaar noodig heeft om in volle productie
 te komen, achten insiders snelle vermeerdering van produetie
 door vermeerderde aanplant of grovere pluk, die ook nadeelen
oor den groei van den heester meebrengt, uitgesloten, en zij vervachten
 in de naaste toekomst verdere vermindering der zichtbare