L90

Ook de steendrukker heeft voor zijne kunst van de uitvinding der fotografie
 partij weten te trekken. Zoo ontstond de fotolithografie, waarbij
Je afbeelding langs fotogralischen weg op den steen wordt overgebracht.
Terwijl de eerste producten der fotolithografie zich tot het weerzeven
 van zeldzame kaarten, houtgravures, handschriften, e.d, dus
meer in het bijzonder tot lijnwerk bepaalden, en het zeer twijfelachtig
scheen, of afbeeldingen naar de natuur genomen en in het algemeen
afbeeldingen of teekeningen met tint- en schaduwovergangen, zich zouden
laten reproduceeren, heeft de methode toch nog veel meer geleverd dan zij
aanvankelijk beloofde en wordt zij thans ook bij chromolithografië toegepast.
 Zoo zagen er atlassen en wandkaarten het licht, fotografisch op
steen gebracht naar de origineele afbeeldingen. die en relief in gips
zemodelleerd waren.
Vermeld dient hier nog te worden, dat de steendruk ook veel voor de
rervaardiging van waardepapier wordt gebruikt. Aanvankelijk waren
Jaarvoor machines, die figuren van zeer ingewikkelde constructie op steen
graveerden. De nieuwste methode is de fotoguilocheer-methode, toegepast
met een naar eigen vinding vervaardigd fotografisch apparaat door eene
groote steendrukkerij te Rotterdam.
Onder den steendruk behoort ten slotte nog gerangschikt te worden de
z.g. Notenstich, een procédé voor muziekdruk, dat in het bijzonder voor
orkestpartituren e.d. wordt toegepast. De notenbalken worden in lood
getrokken, terwijl de noten door middel van stempels in de platen
worden geslagen. Van de notenplaat wordt een overdruk gemaakt op
steen, zink of aluminium; de plaat zelve blijft voor nadrukken bewaard.
Voor muziek tusschen den tekst en gezangboeken wordt gewoonlijk
soekdruk gebezigd.
De lchtdruk of fototypie, ook wel Albèrttypie, collotypie of lijmdruk
genaamd, is eene combinatie van fotografie en persdruk. Bij de toepassing
 dezer methode wordt de afbeelding langs fotografischen weg
overgebracht op eene lichtgevoelige glazen plaat; van de zich daarop
evindende laag gelatine wordt dan op eene sneciaja machine. de liehtlrukpers,
 afgedrukt.
De lichtdruk werd het eerst door Tessté De MorHay te Metz in 1866
coegepast. JoszPra ALBErT te München verbeterde de methode
aanmerkelijk. Sedert dien eerst is de lichtdruk voor de mechanische vermenigvuldiging
 van kunstplaten van beteekenis geworden en naar hem
draagt zij ook den naam van Albertbypie. ‘die echter zeer zelden wordt
gebezigd.
Sinds een 15-tal jaren trekt men ook partij van de lichtdrukmethode
in verbinding met de chromolithografie. Deze kleurenlichtdruk levert
buitengewoon fraaie producten.
Tegenwoordig houdt een groot aantal fotografische kunstinrichtingen in
„le landen en ook ten onzent zich bezig met de toepassing der lichtdruk-