199

hechten groote bezwaren, deze zijn later, door het invoeren van messing
draad, geheel opgeheven.
Intusschen heeft in de laatste 10 jaren de machinale bewerking ironie
veranderingen ondergaan, 0. a. door de invoering der garennaaimachines.
Deze voldoen goed en worden thans zeer veel gebruikt. Ook werd eene
constructie bedacht, waardoor de opeenvolgende gevouwen vellen van
groote werken op gaas, en kantoorboeken in den rug op linten worden
gehecht, en waardoor een goed openliggend boek wordt verkregen.
Door de allernieuwste vouwmachine wordt ook in de katern een draad
gehecht, zoodat de ruggen der gevouwen vellen, na verzameld te zijn,
direct kunnen worden gelijmd en van omslag voorzien.
Worden de vellen eenvoudig met naald en draad doorgestoken en aan
elkander geregen, dan wordt. de omslag tegen den rug vastgeplakt. Met
het snoeien der bladen en het gelijk snijden van den omslag, is dit het
werk van den brocheerder.
Moet een boek van een degelijken band voorzien worden; dan wordt het
aan eene menigte van kunstbewerkingen onderworpen, welke geheel
afhankelijk zijn van den aard en de bestemming van het boek. Wordt het
geheel uit de hand gebonden, dan worden eerst de platen en kaarten
met linnen strooken op hunne plaatsen bevestigd. Daarna komt het op
de maaibank, waaraan koorden gespannen zijn. Met boekbindersgaren
worden de afzonderlijke vellen daaraan vastgenaaid. Aan den buitenkant
van het boek worden een paar zoogenaamde schutbladen aangebracht en
bij sommige boeken een paar smalle strooken linnen; de schutbladen en
de uiteinden van de linnen strooken worden aan de binnenzijde van den
band vastgeplakt en vormen met de uiteinden der koorden de verbinding
van boek en band. Het stevig genaaide boek wordt vervolgens van de
oaaibank genomen, de koorden worden uitgevlasd, de eerste en laatste
katern aangeplakt met stijfsel en daarna de rug met lijm bestreken. Als
de lijm droog is, wordt het boek aan de voorzijde afgesneden, daarna rondgeklopt,
 waarbij het de ronding van den rug en de holle voorsnede ontvangt
die mede het goed openliggen veroorzaken, en vervolgens aan de onderen
 de bovenzijde afgesneden. Vroeger geschiedde dit met mes en liniaal
(het z.g. formeeren), later met de snijploeg in de snijpers, en tegenwoordig
met de snijmachine, die met de hand of door stoom bewogen wordt.
Hei boek wordt daarna met leder of ander materiaal overtrokken,
waarna de band gereed is en door opdruk in goud of blinddruk van titel
en constructieve versiering kan worden afgewerkt.
Op de snede worden de boeken wit gelaten, gekleurd, gemarmerd of
verguld.
Reeds vroeg heeft men van de banden der boeken veel werk gemaakt en
ze kunstig versierd.
De nog bewaard gebleven banden uit vorige eeuwen bewijzen, dat groote