Hoofdstuk VIII

Huiden en Leder.

Leder wordt, zooals bekend, vervaardigd uit de huiden van verschillende
Liersoorten.
De meeste en beste soorten van leder worden bereid uit de huiden van
runderen, zoowel van inlandsche als van overzeesche.
De overzeesche huiden, die in Europa vooral uit Nederlandsch- en
Britsch-Indië, Zuid-Amerika, Afrika en Australië worden aangevoerd,
worden gewoonlijk wilde huiden genoemd. De runderhuiden vormen de
voornaamste grondstof voor de bereiding van zoolleder voor schoenwerk en
van technische ledersoorten. Zij worden echter ook voor de bereiding van
bovenleder voor schoenen gebruikt.
Na runderhuiden zijn kalfshuiden, geïten- en schapenvellen, zoomede
paarden-, veulen- en ezelshwiden het belangrijkst. Kalfshuiden en
geiten- en schapenvellen worden vooral gebezigd voor bovenleder. Kalíshuiden
 leenen zich ook bijzonder voor de vervaardiging van vertakt leder,
hoewel dit ook van geitenvellen en van paarden- en veulenhuiden gemaakt
wordt. Schapen- en geitenvellen, bij voorkeur de dunne en fijne vellen
van nuchtere geitjes, worden ook gebezigd voor de bereiding van Z.g
glacéleder, waarvan 0. a. handschoenen gemaakt worden; van schapenvellen
 bereidt men voorts ook zeemleder. Paarden en ezelhuiden werden
vroeger weinig, doch tegenwoordig veel gebruikt, de eerste 0.2. voor
bekleeding van rijtuigen en voor bovenleder van waterdichte schoenen:
ezelhuiden voor trommelvellen en echt perkament.
Ook worden varkenshuiden gebruikt en wel voor de bereiding van leder
voor zadels, boekbanden en luze-artikelen en voor de vervaardiging van
echt perkament,
In mindere mate dan de hier genoemde huiden komen die van robben.
krokodillen, herten en honden in zanmerking.
Tegenwoordig wordt vrijwel van alle soorten dierenhuiden en -vellen
op eene of andere wijze gebruik gemaakt; zoo worden b.v. ook slangenvellen
 voor de vervaardiging van luxe-artikelen gebezigd.
De huiden komen deels gezouten, zooals de inlandsche huiden, deels

Grondstoffen.