LS

Sumatra en in de Straits Settlements inheemsch is), Myrobalanen (onrijpe
pruimachtige vruchten van een Indischen boom, Zerminalia Chebula),
dividiwi (de vrucht van eene in Zuid-Amerika en West-Indië voorkomende
plant, caesalpinia coriaria genaamd), canaigre (de wortel van de
2anaigreplant, eene in Noord-Amerika voorkomende zuringsoort), garouille
(de wortelbast van den in Noord-Afrika inheemschen kermes-eik), malletahast
 (van den Australischen eucalyptus), en mimosabast (van de Zuid-Afrikaansche
 en Australische Acacia).
Voorts worden vaste en vloeibare looistofextracten gebruikt, welke in
speciale fabrieken bereid worden uit materialen, die òf te weinig looistof
bevatten om direct door den looier met vrucht gebruikt te worden (daar bij
Je uitlooging te zwakke vochten verkregen zouden worden en deze voor
Jen looier onbruikbaar zouden zijn) zooals b.v. eikenhout- en kastanjehoutsxtracten,
 welke bovendien door den fabrikant ontkleurd worden, hetgeen
voor den looier op kleine schaal ondoenlijk is, òf door andere eigenschappen
 zooals b.v. door hardheid bij quebrachohout, voor den looier bezwaren
op kunnen leveren. Zels is het dikwijls loonend, b.v. wegens vrachtbesparing,
 om ook uit materialen, die eene aanzienlijke hoeveelheid looistof
 bevatten, vaste extracten te bereiden (mangrove-, valonea-, quebracho:
extract).
Alle bovengenoemde materialen bevatten eigenaardige organische stoffen
(in het bijzonder tannine), die het vermogen bezitten om de dierlijke huid
'n leder te doen overgaan. De behoefte der leder-industrie aan deze hulpmiddelen
 van haar bedrijf heeft dan ook een levendigen handel in looistoffen,
 zoowel van eigen bodem als van vreemden oorsprong, en looistofextracten
 doen ontstaan.
Van de drie looimethoden komt die met plantaardige looistoffen het
meest voor; soms worden twee verschillende looimethoden na elkander
oegepast, b.v. om glacéleer te bereiden.
Bij de looiing met plantaardige looistoffen voor zoolleder onderscheidt
nen twee methoden, die beide eerst na het volbrengen der voorbereidende
werkzaamheden kunnen worden toegepast, n.l. de oude kuipmethode met
run (eikenschors), die minstens twaalf maanden duurt en de gemengde
tuiplooimethode, waarbij sterkere vochten, hetzij door den looier zelf
dereid, hetzij met bovengenoemde looistof-extracten, en sterkere looimaterialen
 als valones, myrobalanen, mimosabast, enz. worden gebruikt en
die minstens zes maanden vordert. Voor de bereiding van het z.g. vacheleder
 (zoolleder uit wilde huiden bereid, die vóór het in bewerking nemen
ontdaan zijn van koppen en klauwen), dat steeds gekalkt wordt, vindt
naast de kuipmethode, de vatlooïing toepassing, waarbij slechts looistolextracten
 worden gebruikt en het looien door de beweging der vloeistof
wordt bevorderd. Deze methode is de z.g. snellooi-methode, die dit voordeel
 heeft, dat zij toelaat op grootere schaal te werken dan bij de kuipmethode
 die meebrengt, dat een groot kapitaal aan huiden lang onvrucht-