| ste er een onaanolie
 nóch aan de koeken ten goede komt, daar « ee ee je
t Ka Ta
pij de lasiste g
ak door krijgt en i |
genamen, scherpen sma en, zoodat zij slechts als meststof
voedingswaarde voor het vee overhouden, &amp; De veekoeken, in de
dienst kunnen doen, in Nederland niet (Oee
j e
Nederlandsche oliefabrieken bereid. hebben dan 00
waarde,

De Nederlandsche olie-industrie verwerkt hoofdzakelijk lijnzaad, koolzaad,
 sojaboonen, grondnoten: en sesamzaad. De fabricage van oliën
en veekoeken uit de laatstgenoemde twee grondstoffen is in slechts enkele
inrichtingen geconcentreerd.
Lijnolie, zooals zij hier te lande wordt bereid, is niet geschikt voor
menschelijk gebruik. De reuk is daartoe te sterk, de smaak te bitter.
Koud geslagen lijnolie, die een eigenaardigen, hoewel niet ongangenamen,
smaak heeft, wordt o.a. in Frankrijk, Rusland en Polen geconsumeerd.
Hier te lande wordt lijnolie voornamelijk gebruikt ter bereiding van
vernissen, olieverven, boekdrukkersinkt, als grondstof voor de vervaardiging
 van linoleum, in de pharmacie, voor de zeepziederij en bij uitzondering
 voor verlichting, waarbij zij eene roetende vlam geeft. Lijnolie
behoort tot de sterk drogende oliën.
Raapolie daarentegen droogt niet; deze wordt, aan de Iucht blootgesteld,
alleen licht ranzig. Zij wordt voornamelijk gebruikt voor verlichting en
andere technische doeleinden — 0.4. als machine- en wagensmeer — en
bovendien, goed gezuiverd, als volksvoedsel bij de bereiding van allerlei
spijzen. De zuiverste raapolie voor verlichting bestemd noemt men
patentolte, terwijl de allerfijnste qualiteit, die koud geperst wordt, in de
keuken bekend is als boterolie of bakolie.
Het residu van beide oliën komt als veekoeken in den handel.
Tegenwoordig wordt in verschillende Nederlandsche oliefabrieken ook
met veel succes soja-olie geproduceerd, die grootendeels haar weg vindt
naar de zeeplabrieken en overigens wordt geraffineerd om als spijsolie
te dienen. Ook vau deze olie komt het residu als veekoeken in den handel.
De grondnoten- of arachide-olie wordt gewonnen door in de eerste
plaats de grondnoten. te zuiveren en te schillen ; daarna worden de kernen
tusschen walsen fijngemaakt en vervolgens eenige malen koud hydraulisch
geperst. Slechts in enkele gevallen wordt warm nageperst.
Grondnotenolie is eene niet drogende olie; van alle in de practijk voorkomende
 oliën heeft zij de meeste overeenkomst met olijfolie. De fijnere
soorten grondnoteno’ie dienen derhalve als spijs- en tafelolie, waarvan
in Frankrijk en Zuid-Europa veel meer gebruik wordt gemaakt dan in
ons land. Zooals bekend is, wordt de „Delftsche Slaolie’’ — het product
van de grootste fabriek van eetbare oliën in Nederland — uit grondnoten
bereid. Op zeer groote schaal worden verder de beste soorten bij de
‘abricage van kunstboter gebruikt: in ons land is dat gebruik vele malen

Productie van
en hande] in
oliën en veekoeken,
