)3

is men tot aanplant van caoutchouc overgegaan, vooral op de oostkust
van Sumatra, nadat men gezien had, dat de Ficus elastica daar goed
gedijt en een uitstekend product in groote hoeveelheid geeft. In het landschap
 Langsar is sedert 1907 ook een begin gemaakt met den aanplant
van Hevea brasiliensts.
Middelerwijl heeft de Nederlandsch-Indische Regeering, ter bevordeing
 van de rubbercultuur, proeftuinen van verschillende variëteiten
doen aanleggen ; de resultaten hiervan zijn van zeer veel belang voor den
„lanter.
Particulieren hebben, zich eerst in de laatste jaren meer aan de cultuur
gewijd; vooral ten tijde van de hooge caoutchoucprijzen in 1909 en 1910
is aan de rubbercultuur eene groote uitbreiding gegeven en aangenomen
mag worden, dat Nederlandsch Oost-Indië in een niet te ver verschiet
lot de grootste caoutchouc-producenten gerekend zal kunnen. worden.
De totale uitgestrektheid van de verschillende aanplantingen is moeilijk
onder juiste cijfers te brengen, doch bedroeg. op het einde van 1910 naar
schatting op Java 48.000 H.A. en op Sumatra en Borneo 32.000 H.A,
te zamen 80.000 H.A. De 48.000 H.A. op Java waren ongeveer als volgt
beplant:
met Hevea brasiliensis
Ficus elastica .
Hevea Pieus Castilloa en Manuhot

ca, 48.000 H.A.

Volgens eene globale berekening weren op 1 Juli 1911 de hieronde:
vermelde ondernemingen met het daarbij aangegeven kapitaal bij caout-“hove-enlkuur
 in Nederlandsch-Indië betrokken :

65 maatschappijen met Nederlandsch kapitaal, nominaal f 66.550.500
16 Britsch 7 179.069.900
w Fransch-Belgisch 30.080.000
Duitsch 1.660.000
Zweedsch ” 420.000
A merikaansch 1 1.000.000

Ja

Totaal derhalve 216 maatschappijen met een kapitaal, nominaal groof
278.780.400, waarvan uitgegeven f 207.596.000.
Deze cijfers geven een denkbeeld van de groote belangen, tegenwoordig
31] de caoutchone-cultuur betrokken.

De uitvoer van caoutchouc uit Nederlandsch-Indië door particulieren
hedroeg volgens de officieele ‘statistiek in de jaren 19011909: