388

waar het vaste meel achterblijft en het eiwithoudend water afgevoerd
wordt. Het natte meel wordt daarna gecentrifugeerd en gedroogd. De
vezels, die betrekkelijk nog zetmeelrijk zijn, worden verkocht als veevoeder
 en gaan grootendeels naar Zuid-Holland.
De eigenlijke aardappelmeel-industrie vormt slechts een onderdeel —
maar verreweg het belangrijkste — van het bedrijf, dat zich ten doel
stelt om uit aardappelen het zetmeel te verkrijgen en dit voor den handel
geschikt te maken, en dat uit drie vertakkingen bestaat: 10, het verwerken
 van aardappelen tot droog handelsmeel; 20. het verwerken van
aardappelmeel tot dextrine; 30. het verwerken van aardappelmeel tot
glucose.
Er bestaan in Nederland 31 grootere en kleinere fabrieken, waar droog
aardappelmeel wordt gemaakt; behalve deze zijn er nog 2, waarin uit
aardappelen uitsluitend nat meel wordt bereid, een halffabrikaat, dat in
de droogmeel- en glucose-fabrieken verder wordt verwerkt.
Voorts zijn er 6 fabrieken in Nederland — waarvan, 3 begrepen onder
de reeds genoemde 31 fabrieken, die droog aardappelmeel bereiden —,
welke aardappelmeel tot dextrine verwerken en 5 fabrieken — waarvan
£ begrepen onder de droogmeelfabrieken —, die aardappelmeel in glucose
omzetten.
In het geheel zijn er dus 37 fabrieken in Nederland, die hetzij aardappelen,
 hetzij droog of nat aardappelmeel verwerken. De tabel op
bladz. 589 geeft een overzicht van haar geografische verbreiding en van
haar capaciteit ten opzichte van de hoeveelheid aardappelen, die per week
verwerkt kan worden, terwijl Zij tevens aangeeft welk artikel gefabriceerd
 wordt.
Van deze 37 fabrieken zijn er dus 26 in de provincie Groningen, 7 in
Drente, 2 in Overijsel en 2 in Friesland gevestigd. Eene belangrijke rol
op het gebied dezer industrie speelt de coöperatie; 11 fabrieken (te
Alteveer, Borger Compagnie, Coevorden, Gasselteronĳjveensche
 mond, Kiel, Musselkanaal Nieuw-Amsterdam,
 Nieuw-Compagnie, Nieuwe Pekela, Slochteren,
en te Wildervank) worden door coöperatieve vereenigingen geëxploiteerd,
 terwijl 2 fabrieken, 1 te Nieuw-B uinen en l te De Krim,
ofschoon eigendom eener naamlooze vennootschap, nochtans geheel op
coöperatieven grondslag opgetrokken zijn. Omgekeerd zijn er onder de
wettelijk coöperatieve {abrieken enkele, die in het wezen der zaak meer
een speculatief karakter hebben.
Behalve de tot dusver vermelde fabrieken bestaan er in Nederland
nog 3 dextrinefabrieken, te Gasselternijveensche mond in
Drente en te MaasnielenWeertin Limburg, en 7 glucosefabrieken,
l te Dordrecht, l te Gorinchem, 2 ie Gouda, 1 te Sneek,
l te Tielen 1 te Vollenh ove, die haar producten grootendeels uit