648

der beide analyses met elkander werden vergeleken en in geval van verschil
 het gemiddelde van de beide resultaten werd aangenomen.
Het, Beurscomité van Nicolaieff! meende er dan ook op te moeten
aandringen, dat het „Comité van Graanhandelaren”’ te Rotterdam eene
speciale officieele Kamer voor Analyses, zooals er te Londen, Genus
en Marseille bestaan, zou instellen.
Hiertoe is het echter niet gekomen. Naar de overtuiging van het
„Comité van Graanhandelaren”’ was de te Rotterdam gevolgde wijze van
handelen geheel in overeenstemming met de bepalingen, die bij het
Duitsch-Nederlandsche contract behooren en bood zij den besten waarborg,
 dat eerlijk en onpartijdig te werk werd gegaan. Om den klagers
echter eenigszins tegemoet te komen, werd eene in de practijk sinds
eenigen tijd gevolgde regeling tot web verheven en gebiedend voorgeschreven
 voortaan de analyse uitsluitend te doen plaats hebben in een der
lokalen van het Comité.
Tntusschen bleef de quaestie der analyses een punt van geschil tusschen
de Russische verschepers eenerzijds en de Duitsche en Nederlandsche importeurs
 met het ‚Comité van Graanhandelaren”’ te Rotterdam anderzijds,
waarover nog in 1906 de strijd opnieuw dreigde te ontbranden, toen van
Duitsche zijde er op werd aangedrongen, om in het Duitsch-Nederlandsche
contract van 1904 eene nieuwe clausule op te nemen, waarin zou worden
vastgelegd, dat voedergerst, op doorsnee-qualiteit gekocht, niet meer dan
3 pCt. vreemde bestanddeelen zou mogen bevatten, een voorstel, dat zijn
grond hierin vond, dat in de Russische gerst vaak 8— TO pCt. „vuil en
onkruid’’ werd gevonden en voor deze verontreinigde gerst bij invoer in
Duitschland hetzelfde invoerrecht moest betaald worden als voor
„schoone’’ gerst.
Op 13 December 1906 werd te Berlijn eene vergadering gehouden, die
door Duitsche, N ederlandsche, Deensche en Zweedsche belanghebbenden
werd bijgewoond, doch waar de Russische en Roemeensche exporteurs
niet vertegenwoordigd waren, ter voorloopige bespreking van eenige wijzigingen
 en aanvullingen van het contract, waarvan de wenschelijkheid in
de practijk was gebleken, doch een besluit omtrent de gerst-clausule
werd daar niet genomen.
De vóórvergadering van 13 December 1906 werd op 29 Januari 1908
gevolgd door de eigenlijke conferentie, die drie dagen te Berlijn bijeen
bleef. Aan deze bijeenkomst werd door vertegenwoordigers van 4 Nederlandsche
 corporaties van, belanghebbenden deelgenomen, namelijk het
„Comité van Graanhandelaren”’ te Rotterdam, de ‚Commissie voor den
Graanhandel”’ te Amsterdam, de „Bond van Nederlandsche Graan- en
Zaadimporteurs”’ te Rotterdam en de „Nederlandsche Vereeniging van
Meelfabrikanten”’ te Rijswijk.
Het voornaamste besluit, dat daar genomen werd, was, om in bet
Duitsch-Nederlandsche contract vast te leggen, dat voedergerst, op door-