850

geenszins als geheel zonder voederwaarde mocht beschouwd worden, al is
deze dan ook geringer dan die van prima haver.
De Russische exporteurs achtten, begrijpelijkerwijs, de analyses van het
Nederlandsche Rijksproefstation voor Zaadcontrôle echter zóó zeer in hun
nadeel, dat zij dringend verzochten de vroegere „kaufmännische”’ analyse
te Rotterdam weer in eere te herstellen.
Ben einde aan dezen strijd is gemaakt in de in Juni 1909 te Berlijn
gehouden conferentie, waar eene geheel nieuwe bepaling is vastgesteld
ten aanzien van het percentage van bijmenging van vreemde bestanddeelen
 bij gerst.
Thans luidt de clausule in het Gerst-contract, dat gerst niet meer
dan 3 pCt. vreemde bestanddeelen (vuil, enz.) mag bevatten, doch
dat 3 pt. extra bijmengsel geoorloofd is, voor zoover deze bestaat uit
tarwe, rogge en ten hoogste 11/, pCt. haver. Onderscheid tusschen
cultuur- en wilde haver wordt dus niet meer gemaakt.
In dezelfde conferentie werd met algemeene stemmen eene clausule
vastgesteld betreffende de bijmenging van vreemde bestanddeelen. in rogge.
Uitgemaakt werd, dat rogge, afkomstig van de goede Russische en Roemeensche
 havens, wanneer zij op doorsneequaliteit verkocht wordt, niet
meer dan 3 pCt. bijmengsel van vreemde bestanddeelen en verder 7 pCt.
tarwe mag bevatten; wanneer zij op monster verkocht wordt, niet meer
dan 4 pCt. bijmengsel en voorts slechts zoo veel Tarwe als overeenstemt
met het monster. Als niet goede Russische havens werden aangewezen:
Achtary, Temdiuk, Anapa en Novorossisk.
Van Nederlandsche zijde werd voorgesteld ook eene clausule in het
Graancontract op te nemen betreffende de maximum -hoeveelheid vreemde
bestanddeelen, welke tarwe zou mogen: bevatten ; dit voorstel vond echter
geen voldoende instemming; alleen de Duitsche meelfabrikanten en de
vertegenwoordigers der West-Duitsche Kamers van Koopliandel ondersteunden
 het krachtig. De tegenstanders waren algemeen van oordeel,
dat het oogenblik nog niet gekomen was om tot het invoeren van eene
clausule aangaande bijmengsels in tarwe over te gaan, aangezien. tarwe
bijna uitsluitend op monster verkocht wordt.
Daar met de beslissing in 1909 het vraagstuk tot invoering eener verplichte
 bijmengingsclausule voor tarwe niet voor goed was afgedaan, besloot
 in Juni 1910 de Kamer van Koophandel te Duisburg, nadat een
aantal andere Kamers, alsmede de Duitsche en Nederlandsche vereenigingen
 van belanghebbenden haar optreden hadden goedgekeurd, om den
„Deutscher Handelstag’’ te Berlijn te verzoeken, de vertegenwoordigers
der betrokken lichamen zoo spoedig mogelijk in eene nieuwe conferentie
te Berlijn bijeen te roepen, ten einde tot eene afdoende regeling der
kwestie te komen.
Die nieuwe conferentie is van 16 tot 18 Februari 1911 gehouden, even-