575

foort, Ammerzoden, Amsterdam, Gouda, Haarlem,
Koog a/d Zaan, Leidenen Zaandam. Beschuitfabrieken van beteekenis
 vindt men te Amsterdam (sportbeschuit en scheepsbeschuit),
Gouda, Rotterdam (scheepsbeschuit en dogcakes), Schiedam
en Schoten bij Haarlem. Koekfsbrieken hebben o.a. Alkmaar,
Amsterdam, Breda, Brielle, Deventer, Gorinchen,
Gouda, Groningen, Harlingen, '’sHertogenbosch,
Leeuwarden, Leiden, Miĳdrecht, Oosterhout, Rotterlam,
 Tilburg, Utrecht en Vlijmen.
De grondstoffen van de koek-industrie zijn in hoofdzaak roggebloem,
sukade, gember, oranjeschilletjes, citroenschillen, druivensuiker, verschillende
 soorten siropen, specerijen en honing, die voor een groot deel uit
Bretagne, Bordeaux, Cuba, Chili en Mexico wordt betrokken, daar de
nlandsche honing niet voldoende in de behoefte kan voorzien. Als grondstof
 voor de vroeger veel gebruikte ‚„krentenkoek’’, die tegenwoordig in
slechts weinig streken van ons land aftrek vindt, komen nog in aannerking
 krenten en rozijnen.
Voor den afzet van beschuit in den vreemde komen in de eerste plaats
le Nederlandsche koloniën in aanmerking, verder Zuid-Afrika en enkele
Europeesche landen.

Biscuits, wafels, ouwel. Naast de beschuitfabrieken bestaan ‘er in
Nederland ook een 5-tal ondernemingen, die biscuits fabriceeren: deze
zijn gevestigd te Apeldoorn, Dordrecht, Leiden, Sloterdijk
an Zwolle, te zamen met 600 arbeiders; zij plaatsen haar product
voor het grootste gedeelte in het binnenland en in de Nederlandsche
xoloniën.
Het eigenlijke biscuit is een droog gebak van laag vetgehalte en dikwijls
 zeer gering. suikergehalte.
In ons land, waar bijna uitsluitend zoete biscuits voor consumptie
gevraagd worden, beschouwt men de biscuits meer als versnapering
dan als een smakelijk voedingsartikel; im andere landen daarentegen
worden ze wel degelijk tot de voedingsmiddelen gerekend. Zoowel in het
Britsche als in het Duitsche leger bedient men zich, in plaats van
droge scheepsbeschuit, van biscuits als noodration te velde, zoomede in
forten en versterkingen. Op expedities naar dé binnenlanden van Britsch-Indië
 — trouwens ook in onze eigen koloniën — wordt een bepaald soort
biscuits, de z.g. cabinbiscuits, meegenomen ter vervanging van brood.
Herinnerd kan voorts worden aan het feit, dat ten behoeve der Zuidpoolexpeditie
 van Sir Ernest H. SHACKLETON in 1907 door eene Neder-.andsche
 fabriek biscuits geleverd werden, die als laatste voeding voor de
tochtgenooten gediend hebben. Naar uit een persoonlijk door Sir ERNEST
lienaangaande aan de fabriek gericht schrijven bleek, waren de biscuits
voortdurend in goeden staat gebleven en voldeden zij uitnemend.