01

zijn opgenomen. Men houde intusschen in het oog, dat de waardecijfers
ler Nederlandsche statistiek weinig betrouwbaar zijn; in het bijzonder
zalt dit op, wanneer men bij sommige specerijen voor den uitvoer vaak
sen hooger bedrag dan voor den invoer vermeld vindt, hetgeen uit den
ard der zaak niet juist kan zijn. Betere gegevens ontbreken intusschen.
veshalve aan de cijfers der Statistiek toch eene plaats wordt ingeruimd.

(N- EN UITVOER VAN SPECERIJEN VAN 1846—1910.
‘(waarde in guldens).

e |
Perioden.

18461855
18561865
1866-1875
18761885
1886 1895
18961905
1906-4910

Invoer tot verbruik.

f 2.122.196
+ 1.602.109
273.909 (1)
376.037
413.713
505.852
504.256

Jitvoer uit het vrije verkeer.

f 1.633.564
4.400.110
288.745 (1)
132.245
109.447
197.698
397.960

Kaneel. — Onder kaneel is te verstaan de gedroogde bast van verschillende
 boomen en heesters, in hoofdzaak in Oost-Azië voorkomende
en waarvan de z.g. Ceylon-kaneelboom (Cinnamomum zeylanicum) de
kostbaarste soort is. Daarnaast komen hoofdzakelijk in den hande! de
Jast van de in China inheemsche Cinnamomum eassia (chineesche kaneel,
2assia lignes) en die van de op Sumatra voorkomende Cinnamomum
Burmanni (cassia vera).
Van oudsher was de handel in Ceylon-kaneel een der belangrijkste
)nderdeelen van den specerijenhandel der Hollanders in Azië. Eerst in
le 19e eeuw, nadat Ceylon reeds lang voor Nederland verloren was
gegaan, n.l. omstreeks 1828, werd getracht dit kostbare product ook in
Nederlandsch-Indië aan te planten. De pogingen daartoe op Java aangewend,
 hebben echter weinig bevredigende resultaten gegeven, zoodat van
2ene kaneelcultuur op eenigszins belangrijke schaal daar geen sprake is.
Eenigszins grootere verspreiding hebben de cassia-soorten in Nederandsch-Indië
 gevonden, voornamelijk op Sumatra, waar zij zoowel in het
wild als gekweekt voorkomen.
Behalve als specerij (meest gemalen, in poedervorm) worden de kaneelhasten
 ook gebezigd voor de bereiding van aetherische oliën (kaneelolie).

(1) Van af 1863 vertoonen de cijfers der statistiek een belangrijken terugzang
 vergeleken bij die van 1846 tot 1862, hetgeen vermoedelijk op de eene
of andere wijze verband zal houden met het in werking treden aan het einde
‚an 1862 van een nieuw tarief van rechten op den invoer,