717

worden; als gevolg daarvan werd een vast contingent suiker bepaald,
dat aan het Gouvernement moest geleverd worden, terwijl de ondernemers
de vrije beschikking over het restant kregen. Inderdaad had deze maatregel
 een gunstigen invloed op de productie; vooral in Batavia en ommelanden.
 De politieke gebeurtenissen in Europa waren echter oorzaak, dat
ondanks dezen bloeienden toestand der cultuur het product toch geen
voordeel opleverde. De moeilijkheden, welke aan de scheepvaart en daarmede
 aan den uitvoer van Java-suiker in den weg werden gelegd, maakten,
dat het product geen afzet kon vinden. Vooral het Continentaal Stelsel
deed de suikerverzendingen van Java tot een minimum inkrimpen, terwijl
de voorraad in de magazijnen te Batavia op ontzaglijke wijze toenam.
NAPOLEON's maatregelen om Engelands handel te vernietigen hadden
echter nog een ander gevolg.
Reeds in 1747 had MARGGRAF, een apotheker te Berlijn, aangetoond,
dat uit beebwortelen suiker kon worden gemaakt. Zijne onderzoekingen
leverden echter nog niet het resultaat op, dat eene fabriekmatige bereiding
 van suiker uit bieten practisch mogelijk was. In het laatst
van de 18e eeuw werden nieuwe onderzoekingen gedaan door ACHARD,
wien het nu gelukte op zijne boerderij in Silezië suiker te maken. Zonder
het Continentaal Stelsel zouden echter deze proeven nog niet veel practisch
 resultaat hebben opgeleverd. NAaPoLEoN's maatregelen veroorzaakten
evenwel eene sterke stijging der prijzen van de koloniale producten en dus
ook van de suiker. In 1805 was de prijs daarvan per 100 Kg. + f 118.—
en deze steeg onder het Continentaal Stelsel tot f 720.—. Deze omstandigheid
 kwam ten gunste aan de nieuwe industrie, welke NAPOLEON
trachtte te bevorderen, zoodat weldra in Frankrijk en Duitschland tal van
beetwortelsuikerfabrieken verrezen. Bij de behandeling van de beetwortelsuikerindustrie
 wordt op deze hare wordingsgeschiedenis natuurlijk nader
teruggekomen (zie bladz. 785).
Had aanvankelijk het Gouvernement in Indië, ondanks de overmatige
vermeerdering der voorraden in de landsmagazijnen, de verplichte leveringen
 van suiker steeds laten doorgaan en ook geregeld voorschotten aan
de suikerfabrikanten verstrekt, toen in 1808 de Gouverneur-Generaal
DAENDELS optrad, meende deze niet langer te mogen voortgaan met een
steeds aangroeiend kapitaal voortdurend renteloos te laten liggen. Daarom
werden de verplichte suikerleveringen afgeschaft en aan de ondernemers
de vrije beschikking gelaten over hunne geheele productie. Te geliiker tijd
werden de voorschotten ingetrokken.
Onder het Engelsche tusschenbestuur van 18111816 werd — in
theorie althans — het beginsel gehuldigd, dat de bevolking de vrije
beschikking moest hebben over hare arbeidskracht en hare producten,
doch eene landrente zou betalen, Deze toestand werd in 1816, toen de
kolonie weder door Nederland in bezit werd genomen, voorloopig besten.
tigd. Onder Du Bus DE Gist@srtEs (1826) werd echter de suikerinduetria