761

uitwerking weder gelden. Sedert dien tijd werden in Brabant, Vlaanderen,
Denemarken, Noorwegen, Zweden, Rusland en andere landen raffinaderijen
 opgericht, die door privileges, vergunningen. om onbelast te mogen
labriceeren en soms zelfs door verbod van invoer van buitenlandsche
geraffineerde suiker, werden beschermd. Hier te lande daarentegen ging de
suikerhandel gebukt onder zware lasten. Wel was in 1725 eene verandering
 gebracht in de lijst der convooien, waarbij vele rechten waren verlaagd,
 maar deze ontlasting bleek niet doeltreffend of niet voldoende te
zijn tegenover de begunstiging van handel en nijverheid in de omliggende
staten.
Dientengevolge, zoomede ten gevolge van het verleenen van uitvoerpremiën
 in Frankrijk en Engeland, ontstond er in 1748 weder eene depressie
 in den suikerhandel, die in het volgend jaar verscheidene raffinaderijen
deed verdwijnen of althans stilzetten. Evenals vroeger werden er nu weer
klachten ingediend over den weinig belasten invoer van stroop uit het
buitenland, waardoor de eigen suiker-industrie in haren bloei werd belemmerd.
 In 1750 namen de Staten-Generaal maatregelen om aan die klachten
‘egemoet te komen door de raffinadeurs vrijstellingen van zekere rechten
te verleenen en hen tevens te bevoordeelen door zekere belemmeringen van
den invoer van stroop uit het buitenland. Van dien tijd dateert eene stelselmatige
 bescherming der raffinadeurs door verlaging der invoerrechten op
ruwe suiker en van de uitvoerrechten op geraffineerde suiker, alsmede verooging
 der invoerrechten. op geraffineerde en der uitvoerrechten op ruwe
suiker. Deze laatste bepaling was voordeelig voor de raffinadeurs doch
aadeelig voor vele kooplieden, wier buitenlandsche handel in ruwe suiker
door dit stelsel werd belemmerd. Doch de Overheid hield, op advies der
Gedeputeerden van Amsterdam en van andere steden waar raffinaderijen
waren gevestigd, daaraan vast en bleef van meening, dat de suikerrafiinaderij
 moest gesteund worden als eene der voor het land meest voordeelige
industrieën, die ook andere bronnen: van inkomsten: deed vloeien, nu eens
len een dan den ander wat toegevende.
Onder een: voortdurenden onderlingen belangenstrijd van kooplieden en
raflinadeurs, waartusschen de handelspolitiek zich weifelend bewoog,
gingen suikerhandel en -industrie in de laatste 40 jaren der 18° eeuw
op en neer. Dat het niet altijd gunstig ging, blijkt hieruit, dat herhaaldelijk
nog klachten en aanvragen om steun van de raffinadeurs inkwamen en
sok van de zijde der Staten steun aan deze nijverheid verleend werd. Z00
n 1776, toen eene premie van 4 gulden per 1000 ponden ingevoerde ruwe
suiker werd vastgesteld, als die in Holland werd verwerkt, ten einde daarloor
 het verschil met de buitenlandsche prijzen weg te nemen. Tijdens
den Amerikaanschen vrijheidsoorlog (1775—1783) maakte Engeland zich
meester van de markt van ruwe suiker in de Fransche West-Indische
koloniën en werd dit artikel in verbazende hoeveelheden naar Engeland
verzonden om aldaar verwerkt te worden. Door deze omstandigheid. als-