4

49

de  lütten  pommerschen  un  gröteren  schwedischen  Häring  insolt  ward,  bat  eet
jo  wull  de  lütte  Mann  meist  alleen.  Nun  summt  de  Frog:  is  de  Toll  so
veel,  bat  bat  ein  drücken  kann?  Dor  rnütten  wi  toerst  frogen:  Wo  hoch
sall  de  Toll  sin,  dat  de  dütsche  Häringsfischer  mit  den  Utlänner  konkurreeren
  kann?  Seggen  wi  erst  mol:  tein  Mark  per  Tunn,  also  söben
Mark  nrehr,  as  hüt  betalt  ward.  Dütschland  föhrt  alle  Johr  in  —
so  het  rni  de  Statistiker  seggt  —  700,000  Tünnen  Solthäringe.  Söben
Mark  per  Tunn  rnakt  4,900,000  oder  rund  5  Millionen  Mark.  Dat
is  pro  Kopp  der  Bevölkerung  etwa  de  achte  Deel  von  een  Mark,  also
riklich  twölw  Pennige.  In  jede  Tunn  Nordseehäringe  sin  in  Dörchschnitt
800  Stück,  dat  sin  also  800  X  700,000  oder  560,000,000,  rund  500
Millionen  Stück.  Also  ward  jeder  Häring  um  ca.  1  Penning  dürer.
Wat  awer  von  de  lütten  Ostseehäringe  sin,  de  meist  wull  von  lütte  Lüd'
verteert  ward,  dor  geiht  veel  mehr,  wull  mannigmol  to  twee  Düsend  in
de  Tunn.  Wenn  also  1600  Häringe  in  de  Tunn  sin,  so  kost't  jeder  man
en  halben  Penning  Toll.  Un  man  kann  ja  ok  den  lütten  Häring  geringer ­
  bestüern,  etwan  so:  Häring  bet  to  düsend  op  de  Tunn  betalen
7  Mark  mehr  as  sunst,  von  1000  bet  1200  per  Tunn  betalen  man
5  Mark  inehr,  von  1200  bet  1500  per  Tunn  betalen  man  2  Mark  mehr
as  bet  jetzt,  un  de  annern  sin  ganz  fri  von  den  Tollopschlag.  Dann
ward  de  lütte  Mann  für  sin  Häring  so  god  aS  nix  oder  gor  nix  mehr
betalen  as  sunst,  un  de  Stüer  ward  von  de,  de  dat  batto  beter  hebben,
meist  alleen  drägen.  Un  wenn't  ok  wat  ,s:  de  lütt  Mann  föhlt  fick  ok
as  een  dütschen  Mann,  un  wenn  inan  cm  dat  all  richtig  vörstellt,  dat
mit  den  Penning  oder  mit  en  lütten  Bruchdeel  von  en  Penning  sor  jeden
Häring  alle  Johr  30  Millionen  dem  dütschen  Baderlande  erhollen  bliewen,
die  wi  sunst  an  dat  Utland  betalt  hebben,  so  ward  he  mit  Vergnügen
seggen:  Ick  will  ok  min  Deel  stöhn!
Nu  awer  wardst  du  mi  frogen:  Büst  du  ok  seker,  dat  mit  de  7  M.
mehr  Toll  per  Tunn  ok  wirklich  een  dütsche  Häringsfischerei  in  Gang
kninlnen  kunn,  dat  de  Utlänner  uns  wegbliewen  moten?  Dat  will  ick
die  no  minen  dummen  Verstand  vörreknen.
Wenn  hüt  de  Tollopschlag  in  Kraft  treden  beit,  denn  rnütten  de
Schotten  un  Holländer,  un  wat  sünst  noch  Häringe  von  Buten  bringt,
för  jede  Tunn,  de  s'  in  Dütschland  inföhren,  ehre  7  M.  mehr  betalen
as  sünst.  Wat  de  Emdener  sangen,  is  fri.  Nu  müßten  jö  de  Emdener
mit'n  Dunnnbüdel  kloppt  sin,  wenn  se  ehren  Pris  nich  ok  wenigstens  üm
6  M.  op  de  Tunn  opschlohn  dhän.  Dat  is  nu  för  Emden  een  sein