Full text : Beschrijving van handel en nijverheid in Nederland (2)

665

Het eene volk eet wel is waar meer brood dan het andere, maar het
verbruik is toch zeer algemeen. Het brood is dan ook een der gezondste,
waardevolste, gemakkelijkst te consumeeren en goedkoopste voedingsmiddelen,
 en valt onder het bereik van iedereen.
Reeds in de grijze oudheid, bij de Israëlieten en de Egypienaren, was
heb brood bekend. Aanvankelijk bereidde men het brood zonder eenig
gistingsmiddel; uit het deeg werden schijven gevormd, die op verhitte
steenen of in de asch werden gebakken.
Het ongegist gebakken brood is vermoedelijk opgevolgd door brood, dat
eene spontane gisting had ondergaan, zooals zelfs nu nog hier en daar
plaats vindt. Bij het procédé der spontane gisting laat men het deeg
eenigen tijd liggen bij niet te lage temperatuur en in eene eenigszins
vochtige omgeving; het deeg gaat dan vrij spoedig over in eene spontane
gisting ; het daaruit bereide brood is wel van minderwaardige hoedanigheid,
maar toch iets minder vast dan het geheel ongezuurde brood. Een overgang
 van dit spontaan gegiste deeg naar het gebruik van zuurdeeg lag
uu als het ware voor de hand.
Het bakken van brood, dat met behulp van zuurdeeg was toebereid,
schijnt in Oud-Egypte uitgevonden te zijn. Van hier vond deze methode
haren weg naar Griekenland en werd daar uog verbeterd. De Grieken
brachten de kunst van het broodbakken over naar Italië. Omstreeks
170 v. Chr. was daar reeds het gebruik van bakovens bekend en ontstond
er een afzonderlijk bakkersbedrijf.
Van de noordelijke volken waren het de Galliërs, die het eerst het
brood leerden kennen en men vermoedt, dat zij ook voor het eerst
gebruik helben gemaakt van gist. Bij de Germaansche volken kwam het
brood eerst tegen het begin der middeleeuwen algemeen in gebruik. Vóór
dien tijd gebruikte men pap of een taai, deegachtig mengsel van meel,
water en melk, dat in stukken getrokken en met wat reuzel werd
gegeten. Desniettegenstaande is toch ook in deze gewesten het bakkersvak
een der oudste bedrijven, waarvan de geschiedenis spreekt.
Een bakker was echter aanvankelijk slechts iemand, die belast werd
met het eigenlijke bakken, het laatste stadium van bewerking van het
brood. Feb bereiden van het deeg en alle andere voorbereidende werk:
zaamheden van het bakproces behoorden geheel tot den huishoudelijken
arbeid der vrouw. Tegen eene kleine vergoeding liet men den bakker het
brood afbakken’.
Allerwegen vond men op markten, op groote boerderijen, enz. zoogenaamde
 ‚„buurtovens”’, waarheen: iedere huismoeder uit den omtrek het
brood zond, om het daar te laten bakken. In enkele streken van ons land,
0. 2. in de provinciën Noord-Brabant en Zeeland, treft men nog dergelijke
buurtovens aan, waarin behalve voor eigen gebruik ook voor vrienden en
kennissen brood wordt gebakken. In Zuid-Duitschland zijn zij nog algemeen,
 Én het loonbedrijf op het gebied der bakkerij zelf heeft zich ook
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.