Full text : Beschrijving van handel en nijverheid in Nederland (2)

719

Verschillende regelingen met betrekking tot de suikercultuur en
industrie volgden elkander gedurende het tijdperk der Gouvernementssuikereultuur
 in den loop der jaren op,
In 1837 werd besloten de contracten bij openbare aanbesteding te gunnen
 aan hen, die aannamen de suiker tegen den laagsten prijs aan het
Gouvernement te leveren; in 1839 werd het verleenen van voorschotten
Jij de oprichting van suikerfabrieken facultatief gesteld; in 1841 bepaald,
dat de suikereultuur niet verder zou worden uitgebreid; in 1847, dat er
geen rentelooze voorschotten meer zouden gegeven worden. Daarna
"olgden verschillende besluiten, ten einde den druk van de Gouvernementssuikercultuur
 op de bevolking zooveel mogelijk te verlichten. In 1859
werd aan de contractanten toegestaan in hunne fabrieken ook riet te verwerken,
 dat buiten bemoeienis van het gezag was geteeld, hetzij door de
verolking vrijwillig, hetzij door de fabrikanten zelf op van de bevolking
gehuurden grond. In 1860 werden verschillende nieuwe bepalingen. gemaakt;
 o.a. werd bepaald, dat voortaan over niet meer dan 1/, der berolkingsgronden
 beschikt zou worden. Na 1860 werden nog verschillende
vesluiten genomen. om de Gouvernementssuikercultuur minder drukkend
‘e maken voor de inlandsche landbouwers en de door het Gouvernement
te verstrekken arbeiders en om zooveel mogelijk de belangen van alle
partijen, die bij de suikercultuur belang hadden: Gouvernement, contrac-‘anten
 en inlandsche bevolking, in overeenstemming te brengen.
Deze besluiten werden eindelijk gevolgd door de zoogenaamde Suikerwet
 [wet-van 21 Juli 1870 (St0l. n°. 136), houdende nadere regeling van
de op hoog gezag ingevoerde suikercultuur en wijziging van art. 60 van
het reglement op het beleid der Regeering in Nederlandsch-Indië], waarbij
bepaald werd, dat na den oogst van 1870 de Gouvernementssuikercultuur
geleidelijk zou worden ingekrompen, zoodat zij met den oogst van 1890
zou zijn verdwenen en de bevolking weer de vrije beschikking zou hebben
gekregen over de gronden. Tevens werd bepaald, dat, zoolang de Gouvernementssuikercultuur
 nog bestond, zonder goedvinden van de bevolking
over niet meer dan !/4 van de gronden eener dessa mocht worden beschikt,
en de bevolking moest worden schadeloos gesteld voor de afgifte van hare
gronden en voor haren arbeid behoorlijk betaald. Verder werd nog vastgesteld,
 dat de fabrikanten de volledige beschikking zouden krijgen over de
geproduceerde suiker, in de plaats waarvan zij aan het Gouvernement een
vepaalden cijns in geld moesten betalen zoowel over het product van den
vrijen als over dat van den verplichten aanplant. Er bestonden toen — in
1870 — 97 contractfabrieken met 39.829 bouws gronden behoorende bij
1862 dessa’s en waarbij 220.706 dienstplichtigen waren ingedeeld. Gemiddeld
 hadden de 97 ondernemingen voor elken bouw rietaanplant 6,5 man
veschikbaar.
De verwachting, waarvan men bij de hiervoren genoemde z.g. Suikerwet
vas uitgegaan, dat de inlander bereid en bekwaam zou bevonden worden
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.