152
den accijns van f 27 per 100 Kg. gerafiineerd, eene open productiepremie
ingevoerd. Deze maatregel ging gepaard met de aanneming van het z.g.
„entrepôt-exercice-stelsel”’, waarbij door de belastingambtenaren aanteekening
wordt gehouden van de productie en: den uitslag van suiker in de
fabrieken. Eené maximum premie van f 2.50 per 100 Kg. werd toegestaan,
die tot een totaal maximumbedrag van f 2.500.000 voor het campagnejaar
1897—1898 betaald zou worden. Daarna zou het maximum premiebedrag
jaarlijks met 15 cents per 100 Kp. en het totaal maximumbedrag
met f 100.000 worden verlaagd, tot dat deze in 1905/1906 zouden bedragen
f 1.30 voor de maximum premie en f 1.700.000 voor het totaal maximumbedrag.
Voor de jaren na 1905/06 zouden deze maxima blijven gelden.
Voor geraffineerde suiker werd eene bijzondere premie met een totaal
maximum van f 500.000 vastgesteld, die jaarlijks met f 50.000 zou verlaagd
worden tot eene limiet van f 250.000. Een beeld van de bescher.
ming, sindsdien door de Nederlandsche suikerindustrie genoten, geeft het
volgend staatje.
Werkjaren.
1897-1898
1898—1899
1899—1900
1900—1901
1901—1902
1902-1903
Totaal bedrag
der
premiën voor
de suikerfabrieken.
2.500.000 gld
2.400.000
2.300.000
2.200.000
2.100.000
1.671.000
Genoten
premiën per
100 Kg.
geproduceerde
suiker,
2.24
L19
1.50
1.88
1.16
1715
Totaal bedrag
der
premiën voor
de raffineerderijen.
500000 gld.
450.000
400.000
850.000
300.000
950,07
Genoten
premiën per
100 Kg.
geproduceerde
suiker,
0.29
0.29
0.22
0.19
0.15
0.18
Langzamerhand ontstond in het laatste gedeelte der 19e eeuw een
streven om te geraken tot afschaffing der verborgen en openlijke suikerpremiën.
Behalve toch, dat door die premiën aan de schatkist niet onaanzienlijke
uitgaven werden opgelegd, ging daarmede samen eene hooge verbruiksbelasting
on suiker, die uit den aard der zaak het verbruik drukte.
Suikerconvenie
van Brussel
van 5 Maart
9990
Nadat reeds verscheidene internationale conferenties, samengekomen
met het doel in den toestand verbetering te brengen, mislukt waren,
werd in 1901 te Brussel eene nieuwe conferentie gehouden. Onder den
indruk, dat in den laatsten tijd door de premiën eene overproductie was
ontstaan, die de suikerprijzen sterk had doen dalen, waren verschillende
Staten, die tot dusver niet bereid geweest waren tot samenwerking, thans
in het belang der suikerproducenten bereid de premiën op te heffen.
Tevens bleek Groot-Britannië geneigd, suiker uit premie verleenende
Staten aan een z.g. vereffenend recht (,countervailing duty’”) boven het