165
na 1872 de Gouvernementssuikerveilingen gestaakt. Als gevolg daarvan
werd sedert dien tijd voortdurende en belangrijke vermindering van
den aanvoer uit. Java waargenomen, maar nog meer ging die achteruit
van af het jaar 1874, nadat de differentieele rechten in Nederlandsch-Indië
met ingang van 1 Januari van dat jaar waren afgeschaft. Vóór 1874
kon de Javasuiker vrij van uitvoerrecht naar Nederland worden vervoerd,
terwijl bij den uitvoer naar andere landen wèl uitvoerrecht (vóór 1865
6 pCt, daarna 3 pCt. der waarde) moest worden betaald. Dit voordeel
van de Nederlandsche markt ging nu verloren en daarmede verdween de
belangrijke prikkel tot uitvoer naar Amsterdam, die in het Nederlandsch-Indische
voorkeurtarief gelegen had.
Ongeveer te zelfder tijd werd in Groot-Britannië de suikeraccijns aÎgeschaft,
welke omstandigheid medewerkte, om de Britsche markt eene
groote aantrekkingskracht te geven voor de Javasuiker, en die van onze
havens af te leiden.
Hiermede zijn de hoofdoorzaken genoemd van de vermindering der
aanvoeren van Javasuiker naar Nederland, eene vermindering, die na
1873 plotseling intrad en verder stand hield, zooals ook uit de tabel op
blz. 728 blijkt. Het behoeft niet te verwonderen, dat als gevolg van dezen
verminderden omzet van Javasuiker, die vroeger de kern van onzen
suikerhandel had uitgemaakt, Amsterdam de belangrijke plaats, die het
sedert een veertigtal jaren in den Europeeschen suikerhandel. had hernomen,
niet kon behouden, en dat het zwaartepunt geheel werd verplaatst
naar Groot-Britannië voor de koloniale en naar Frankrijk, Duitschland
en Oostenrijk voor de beetwortelsuiker, welker productie in die landen
eene groote vlucht had genomen. In de handelsgeschiedenis van Amsterdam
is deze achteruitgang der suikermarkt een feit van groote beteekenis
geweest. De inslag der Nederlandsche suikerraffinaderijen aan rietsuiker
bedroeg in 1870 nog 98.959 ton, doch deze hoeveelheid daalde tot 62.002
ton in 1876, 15.000 ton in 1880, 8728 ton in 1885 en 1667 ton in 1890.
In de latere jaren is deze inslag gewoonlijk nog veel geringer geweest
(voor de cijfers over 1909 en 1910 zie hierachter op blz. 774), en heeft
slechts in enkele jaren, 1910 b.v., door bijzondere omstandigheden een
eenigszins grooteren omvang genomen. De Nederlandsche raffinaderijen
zijn hare installaties dan ook steeds meer gaan aanpassen aan de eischen
der beetwortelsuikerraffinage.
De ruwe beetwortelsuiker van de binnenlandsche fabrieken en de uit
België en Duitschland ingevoerde, werd nu het halffabrikaat, met welks
verdere bewerking de raffinaderijen zich gingen bezighouden, terwijl dit
artikel met de verschillende producten der suikerraffinaderij de hoofdelementen
werden van de Nederlandsche suikermarkt. Met betrekking tot
den uitvoer van geraffineerde suiker trad Groot-Britannië geheel op den
voorgrond, dat drie vierden van den geheelen belangrijken uitvoer tot