De invoer van grondnoten heeft hoofdzakelijk plaats over Rotterdam.
Het sesamzaad is afkomstig van Sesamum indicum, een. kruidachtig
gewas, waarvan de cultuur reeds bij de volkeren der oudheid bekend was.
De plant komt in verschillende rassen en variëteiten voor; men onderscheidt
b.v. wit, geel, rood en zwart sesamzaad. Vermoedelijk waren de
Soenda-eilanden het vaderland van de sesam en is de plant van daar
voor 2000 à 3000 jaren. overgebracht naar het vasteland van Azië en naar
Egypte. Tegenwoordig wordt sesam in alle tropische gewesten, in China
en Japan, in Griekenland, Egypte en Algerië verbouwd; de grootste
uitbreiding heeft echter de culbuur in Voor-Indië, China, de Levant en
West-Afrika verkregen. Ook Achter-Indië produceert groote hoeveelheden.
In Zuid-Amerika wordt in Brazilië en Venezuela sesam geteeld, terwijl
ook Suriname en Curagao goed sesamzaad leveren. De beste sesam groeit
in Palestina. Het zaad, in den vorm van meel, de daaruit gewonnen olie
en zelfs de oliekoeken vormen in de Levant, Britsch-Indië en Afrika
vaak eene dagelijksche spijs voor de inlandsche bevolking.
Het sesamzaad, dat in Nederland wordt ingevoerd, is hoofdzakelijk
afkomstig uit Voor-Indië en China, voor een klein deel uit Nederlandseh-Indië.
|
Verreweg de grootste hoeveelheid sesamzaad komt in Europa over
Marseille, Hamburg en Bremen, terwijl in de laatste jaren ook belangrijke
hoeveelheden over Rotterdam worden verscheept, met name voor
Duitschland. °
Een der belangrijkste oliehoudende zaden is tegenwoordig de sojaboon.
Hoewel reeds eeuwen lang in enkele landen der wereld een product van
beteekenis, ja zelfs soms een onontbeerlijk voedings- en genotmiddel,
is de sojaboon eerst voor een paar jaren een artikel van beteekenis in den
wereldhandel geworden.
De soja (glycine hispida) is een plantengeslacht van de familie der
Leguminosen, dat in Oost-Azië, vooral in Mantsjoerije en in Japan. op
groote schaal wordt gekweekt.
De plant bereikt eene hoogte van ongeveer 1 Meter en heeft lancetvormige,
bruinbehaarde bladeren, kleine violette of blauwe bloemen en
peulen met 2 tot 5 zaden. De zeer verschillend gekleurde, ronde of langwerpige
zaden bezitten een groot gehalte aan eiwitstoffen (+ 38 pCt.) en
vet (£ 17 pCt.), zoodat zij een gezond voedsel opleveren. Voorts wordt
uit de boonen in Oost-Azië spijs- en brandolie bereid.
In Japan wordt de uit de zaden verkregen vettige brij bij wijze van
ooter gebruikt bij de bereiding van spijzen of aan de gerechten bij het
nuttigen daarvan toegevoegd. In China leeft een groot gedeelte der
bevolking van sojagerechten. Men maakt er o.a. sojameel, sojamelk en
sojakaas uit, terwijl de Chineezen ook caseïne uit sojaboonen bereiden.
Ook bereidt men uit sojaboonen eene pikante bruine saus, die in J apan,