Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit

Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit (Bd. 1)

Bibliographic data

Volume

Identifikator:: 1876769408

URN:: urn:nbn:de:zbw-retromon-262860

Document type:: Volume

Author:: Cassirer, Ernst http://d-nb.info/gnd/118519522

Title:: Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit

Volume count:: Bd. 1

Place of publication:: Berlin

Publisher:: Cassirer

Year of publication:: 1906

Scope:: XV, 608 S.

Digitisation:: 2022

Collection:: Economics Books

Usage license:: Get license information via the feedback formular.

Der Cartesianismus. — Geulinex. 595 Metaphysique Livr. II, part. I, chap. 11. — Vgl. bes. chap. 19, sowie: La Logique, IVe partie, Chap. 9 u. Metaphys. Livr. I, part. [, chap. 3. — %) Dicendum jam de iis cogitationibus, quae de se indepen- dentes sunt a corpore et quas non invenimus hic . . sed quas nobiscum quasi huc detulimus. Non minus enim modos harum zogitationum adscribimus objectis, quam species nostrorum sen- suum. Inde enim vocamus quaedam objecta nostra substantias, accidentias, relationes, subjecta, praedicata, tota, partes etc., quae omnia cum tantum dicant modos aliquos nostrae intel- ligentiae, solemus tamen ea considerare quasi res aliquas, juae ipsae in se infectae sunt istis phasmatibus intellec- tualibus... (Quod) satis magno argumento est, solere homines illos modos suarum cogitationum in res objectas trans- fundere et tanquam ad eas spectantes considerare, cum tamen hi modi ad ipsos et non ad res objectas pertineant.“ ‘Geulincx, Metaphysica ad Mentem Peripateticam (1691) Introd. Sect. II. — Opera philosophica rec. J. N. P. Land, Hagae Comit. 1891ff., II, 204f). Zum Ganzen vgl. die gesamte Einleitung, Sect. I u. Il. 21) A. a. O.; Introductio, Sect. III (Op. II, 209); Vgl. die Annotata ad Metaphysicam, II, 300 f.: „Nos non debemus res considerare, orout sunt sensibiles (id est sub certa specie incurrunt in sensum} neque ut sunt intelligibiles (id est, sub certo modo a nobis cogi- tantur). Sed, ut sunt in se, non possumus eas considerare; unde videmus magnam nostram imperfectionem. Hoc unum igitur restat nobis faciendum (quod et possumus et debemus facere), ut judicio mentis, quotiescunque rem aliquam sub modo aliquo cogitationis nostrae apprehendimus (quod equidem semper faci- mus, nec possumus aliter, dum homines sumus) semper hoc tenea- mus, rem non esse ita in se, ut apprehenditur a nobis “ 22) Introd. Sect. II; Op. II, 205 £. 2) A.a.O. ParsI$1: De Ente in genere, Op. II, 211 ff., . „Ens dicitur quod certo quodam modoapprehendendiintellectus a0ostri arripimus quasi, nulla ei quod arreptum est formali rati- one talis denominationis competente, sed haec formalis ratio vesidet in intellectu et modo cogitandi nostro.“ 24) A. a. O. Pars I, 8 5. 5. 227.

Access restriction

Copyright

fullscreen: Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit (Bd. 1)

Volume

Table of contents

Download

Volume

This page

Image fragment

Citation links

Citation recommendation