Die Auflösung der scholastischen Logik. 539
veritatem spectes) non confusum, non perturbatum, non conta-
minatum, non foedatum ...“ (Aristotelicae animadv., p. 109 f.)
») Dialecticae Institutiones p. 6.
5) Aristotelicae animadvers. p. 116 f.
%) Dialectic. Institut. p. 67 ff,
”) Ueber die Entlehnung der logischen Kategorien aus der
Grammatik s. Aristot. Animadvers. p. 112 f.
5) Vgl. a. a. O. S. 1961.
5) Zabarella, De methodis libri quattuor. Lib. II, cap. 3
5.226 u. 229. (Jacobi Zabarellae Patavini Opera logica. Basil. 1594).
®) De methodis, Lib. II, cap. 6, S 180f.; Lib. II, cap. 17,
S. 265£.: „Idem ex ipso methodi progressu ostenditur .,.; omnes
enim a noto ad ignotum scientificus progressus vel a causa est
ad effectum, vel ab effectu ad causam, illa quidem est methodus
demonstrativa, haec autem resolutiva; alius processus, qui certam
rei notiliam pariat, non dalur: nam si ab aliquo ad aliquod pro-
grediamur, quorum neutrum allerius causa sit, non potest inter
illa esse connexus essentialis ac necessarius, quare nulla
zerta cognitio illum progressum consequi potest; patet
igitur nullam dari scientilicam methodum praeter de-
monstrativam et resolutivam.“
51) S. bes, De methodis II, 19 u. II, 3.
») De methodis III, 18; S. 266 1.
8) De regressu Cap. IV; (Op. logica p. 485 f): „Inductio autem
demonstrativa fit in materia necessaria et in rebus, quae essenti-
alem inter se connexionem habent. Ideo in ca non omnia su-
muntur particularia, quoniam mens nostra quibusdam inspectis
statim essentialem connexum animadvertit ideoque spretis reli-
quis particularibus statim colligit universale.“
64) Vgl. De regressu Cap. VI. S. 489 fl, De methodis I, 6;
5. 142 u. 6.
6) Labanca, der (a. a. O.) zuerst auf die Schrift „de re-
gressu“ hingewiesen hat, hat daher ihre geschichtliche Bedeu-
lung nicht ins rechte Licht gestellt, sofern er sie, statt auf ihre
Beziehungen zu Galilei einzugehen, mit der Logik Hegels zu-
sammenstellt und vergleicht.
66) De regressu, Cap. 2, S. 481.
67) De methodis Lib. I, cap. 6.
„Revera enim non ex ipsa