Der Cartesianismus. — Geulinex.
595
Metaphysique Livr. II, part. I, chap. 11. — Vgl. bes. chap. 19,
sowie: La Logique, IVe partie, Chap. 9 u. Metaphys. Livr. I, part.
[, chap. 3. —
%) Dicendum jam de iis cogitationibus, quae de se indepen-
dentes sunt a corpore et quas non invenimus hic . . sed quas
nobiscum quasi huc detulimus. Non minus enim modos harum
zogitationum adscribimus objectis, quam species nostrorum sen-
suum. Inde enim vocamus quaedam objecta nostra substantias,
accidentias, relationes, subjecta, praedicata, tota, partes etc., quae
omnia cum tantum dicant modos aliquos nostrae intel-
ligentiae, solemus tamen ea considerare quasi res aliquas,
juae ipsae in se infectae sunt istis phasmatibus intellec-
tualibus... (Quod) satis magno argumento est, solere homines
illos modos suarum cogitationum in res objectas trans-
fundere et tanquam ad eas spectantes considerare, cum tamen
hi modi ad ipsos et non ad res objectas pertineant.“
‘Geulincx, Metaphysica ad Mentem Peripateticam (1691) Introd.
Sect. II. — Opera philosophica rec. J. N. P. Land, Hagae Comit.
1891ff., II, 204f). Zum Ganzen vgl. die gesamte Einleitung,
Sect. I u. Il.
21) A. a. O.; Introductio, Sect. III (Op. II, 209); Vgl. die Annotata
ad Metaphysicam, II, 300 f.: „Nos non debemus res considerare,
orout sunt sensibiles (id est sub certa specie incurrunt in sensum}
neque ut sunt intelligibiles (id est, sub certo modo a nobis cogi-
tantur). Sed, ut sunt in se, non possumus eas considerare; unde
videmus magnam nostram imperfectionem. Hoc unum igitur
restat nobis faciendum (quod et possumus et debemus facere), ut
judicio mentis, quotiescunque rem aliquam sub modo aliquo
cogitationis nostrae apprehendimus (quod equidem semper faci-
mus, nec possumus aliter, dum homines sumus) semper hoc tenea-
mus, rem non esse ita in se, ut apprehenditur a nobis “
22) Introd. Sect. II; Op. II, 205 £.
2) A.a.O. ParsI$1: De Ente in genere, Op. II, 211 ff., . „Ens
dicitur quod certo quodam modoapprehendendiintellectus
a0ostri arripimus quasi, nulla ei quod arreptum est formali rati-
one talis denominationis competente, sed haec formalis ratio
vesidet in intellectu et modo cogitandi nostro.“
24) A. a. O. Pars I, 8 5. 5. 227.
