en stooten tot 65.52 frcs. per 100 K.G. verhoogd, hetgeen op de
stabiliteit van de markt en op het suikerverbruik een zeer nadeeligen
 invloed uitoefende. Doordat er gestadig verhooging van de
rechten in uitzicht werd gesteld en even dikwijls de hoop gekoesterd
 werd, dat men de belasting zou verminderen, kochten de
kooplieden nu eens met groote voortvarendheid in om op andere
 oogenblikken hunne inkoopen tot de geringst mogelijke
hoeveelheid te beperken om niet met grooten, tegen hoogen
prijs gekochten voorraad suiker te blijven zitten, wanneer het
recht verminderd zou worden. Toen in het jaar 1875 de opdrijving
 van de rechten tot een eind was gekomen, kon men den
toestand goed overzien en toen bleek het, dat de accijns van
42 tot 65,52 fÍrcs. voor de ruwe suiker was gestegen, dus met
55 pCt., hetgeen een stijging van den totalen suikerprijs met
24 pCt. had veroorzaakt. Het cijfer van de consumptie per
hoofd was gedurende al die jaren hetzelfde gebleven, nl. 7.3
K.G., hetgeen, het verlies aan inwonersgetal door het afstaan
van Elzas en Lotharingen in aanmerking nemende, met een totaal
van 264.000 ton overeenkwam. In plaats van de gestadige vermeerdering
 van het suikerverbruik, dat in de jaren voor 1870 was
geconstateerd, moest men nu ontwaren, dat het stationnair gebleven
 was, waartoe, behalve de minder gunstige toestanden na
den oorlog, ook de verhoogde accijns bijgedragen zal hebben.
In 1880 werd de accijns tot 40 francs per 100 K.G. geraffineerde
 suiker verlaagd en tevens daalde toen ook de wereldprijs
van dit artikel, zoodat de prijs, met inbegrip van rechten, van
41 res. in 1879 in 1883 tot 103 daalde of met 27 pCt. in
vier jaren. In denzelfden tijd nam het gebruik met niet minder
 dan met 38 pCt. toe, maar toen gebeurde er iets, dat aan
de tot nog toe gevolgde wijze van accijnsheffing een einde zou
maken en zoowel Frankrijk als de andere Europeesche staten
in een zonderlingen toestand van verwarring op suikerwetgevend
gebied ‘bracht, dat eerst in 1903 tot een goed einde is gekonen.


Sedert de eerste jaren van de tweede helft van de vorige