344
Inmiddels was een jaar te voren op eene vergadering te Mannheim
besloten tot oprichting van een „Verein zur Wahrung der Interessen des
Getreidehandels”’, die de algemeene invoering van het nieuwe contract voor
alle leden der vereeniging verplichtend wilde stellen; slechts weinige
besprekingen zouden nog plaats behoeven te hebben, toen plotseling
alle plannen omvergeworpen werden, doordien op 18 Juni 1896 de Riijksdag
zijne goedkeuring hechtte aan de „beurswet’’, die alle termijnbeurzen
tot ondergang dreigde te doemen.
Vijf jaar later eerst werden de oude plannen weer opgevat, tcen (8 Jul
1901) de Brandenburger handelskamer zich tot den „Deutscher Handelstag’’
wendde met het verzoek het daarheen te leiden, dat bij den koop
van graan van Russische exporteurs in plaats van de Londensche (of de
op Londensche leest geschoeide) arbitrage eene eigen Duitsche arbitrage
werd ingevoerd. Onder de auspiciën van den „Deutscher Handelstag”’
werd toen op 22 Maart 1902 te Berlijn eene vergadering gehouden,
waarop besloten werd, dat de „Verein Berliner Getreide- und Produktenhändler’”’
een koopcontract zou ontwerpen, dat door bemiddeling van den
„Handelstag’’ aan de gezamenlijke Duitsche kamers van koophandel zou
worden gezonden, waarna op eene tweede vergadering de eindredactie
en de arbitrageregeling zouden worden vastgesteld.
Alvorens dat ontwerpcontract — dat later door 36 van de 38 Duitsche
kamers van koophandel, die er een oordeel over uitspraken, goedgekeurd
werd, evenals de daarbij gevoegde „Bestimmungen des Schiedsgerichtes
der Berliner Börse’’ — gereed was, kwamen (10 October 1902) een aantal
vertegenwoordigers van graanbeurzen en kamers van koophandel uit de
Rijnstreken te Dusseldorf bijeen, waar bepaaldelijk de misstanden, die zich
bij de Rotterdamsche arbitrage voordeden, het onderwerp der bespreking
uitmaakten. Was tot dusver het doel van alle beraadslagingen geweest een
specifiek Duitsch contract in het leven te roepen, de te Dusseldort verzamelde
graanhandelaars uit de Rijnprovincie, die nagenoeg àl hun graan
over Rotterdam betrokken, beseften, dat men bij eene eventueele algemeene
invoering van contracten den steun van den Nederlandschen handel niet
missen kon, en zij besloten dan ook onverwijld met de Kamer van
Koophandel, respectievelijk het bestuur van de graanbeurs. te Rotterdam
in onderhandeling te treden.
Als gevolg van die onderhandelingen waren op eene tweede te Dusseldorf
gehouden bijeenkomst (7 Juli 1903) ook een zestal vertegenwoordigers
van den Nederlandschen handel aanwezig, namelijk drie leden van
het „Comité van Graanhandelaren’’ en drie leden van de Kamer van
Koophandel, beiden te Rotterdam gevestigd. Op deze vergadering werden
de grondslagen gelegd voor het samengaan der Duitschers en Nederlanders
bij de invoering van het contract, dat onder den naam „Deutsch-Niederländischer
Vertrag’’ algemeene bekendheid heeft verworven.
Blijkbaar was inmiddels door de importeurs uit de Rijnstreken eveneens