586
Zu Buch IIT, Cap. I.
3) Vgl. hierzu noch Regulae X, S. 30.
“) Reg. V, S. 14f.: „Monet (haec regula) res omnes per quas-
dam series posse disponi, non quidem in quantum ad ali-
quod genus entis referuntur, sicut illas Philosophi in
categorias suas diviserunt, sed in quantum unaeex aliis
cognosci possunt... Item . . ut melius intelligatur nos hic
rerum cognoscendarum series, non uniuscujusque naturam spec-
tare, de industria causam et aequale inter absoluta numeravi-
mus, quamvis eorum natura sit vere respectiva: nam apud Philo-
sophos causa et effectus sunt correlativa. Hic vero si quaeramus,
qualis sit effectus, oportet prius causam cognoscere et non con-
tra; aequalia etiam invicem sibi correspondent, sed quae inae-
qualia sunt, non agnoscimus nisi per comparationem ad aequa-
lia, et non contra“ ete.
15) Gegen die Definition vermittelst der „degres metaphysi-
ques“ s. bes, die Schrift: „Recherche de la verite par la lumiere
naturelle“.
1) S. „Responsiones ad secundas Obijectiones“ (Meditationes.
Amstelod, 1670, S. 82 f.).
1”) Regulae XII, S. 44. — Zum Folgenden s, „Descartes’ Kri-
tik der mathematischen und natırwissenschaftlichen Erkenntnis“.
S. 5 ff.
1) Val. ob. S. 254f. und 299; s. Descartes: Epistola ad
Voetium, Pars VIHN (Ausg. Amstelod. 1670, S. 75).
18) Reg. IV, S. 10£.
20) A. a. O. 5. 10. — Zum Folgenden vgl. „Descartes’ Kritik“,
S. 9m S. a. Gibson, La „geomelrie“ de Descartes au point
de vue de sa methode. (Festnummer der „Revue de Meta-
physique et de Morale“ zum dreihundertjährigen Geburtstag Des-
cartes’.) Juli 1896.
2%) Brief an Mersenne (1637?). Correspondance ed. Adam-
Tannery TI, 478.
22) S. Reg. XIV, S. 54 ff.
23) Aa. 0.58. 56: „Sciendum etiam magnitudines continuas
beneficio unitatis assumptitiae posse totas interdum ad multitu-
dinem reduci et semper saltem ex parte, atque multitudinem uni-
tatum posse postea tali ordine disnooni, ut difficultas, quae ad
mensurae cognitionem pertineat, tandem a solius ordinis insnec-