Full text: Girowesen im griechischen Ägypten, enthaltend Korngiro, Geldgiro, Girobanknotariat mit Einschluss des Archivwesens

Abschn. 88. Die KoraYpacpri étri Xúaei und ¿v TríoTei. 
4Õ1 
Recht, bald zu Unrecht angewendet worden sein. Wie dem aber 
auch sei, jedenfalls war noch der Uedanke lebendig, daß das xara- 
Tpdqpeiv das förmliche und für sich zum Ausdrucke gebrachte 
„Sichlossagen“ des Verkäufers vom Besitze auf ewige Zeiten in 
sich schließt. Im Vertrage P. Lond. II S. 325 Nr. 483 (616 n. Chr.) 
heißt es von den Vertragspartnern (Z. 20 f.): eîç xaÚTriv èXuXóGaaiv 
Tf|v ëTTPacpov kuI dTtapaßaiov èpcpuTeuTiKriv ópoXoTÍav, òi’ fjç ópo- 
XoTOÚaiv TÒ pèv TtpoXexGèv ÒÍKaiov toO aÒToO eúuToOç povacTrripíou 
dßßd ITaTÓiTOç òi’ èpoO toO TrpoTeTP(appévou) Mriva TrpoeaxújToç 
èvxeúGev pòri èKÒeòiuKévai xai TrapaKexmpriKévai xúj TrpoXexGévxi 
Nüüávvr] (boißdppuuvog xai KaxaTeïpatpévai dirò xoû vöv èni xòv 
dei Ktti éHfjç díravxa xpóvov kxX^ 
Abschnitt 88. 
Die KttXttTpaqpn èixi Xúcrei und èv iríaxei. 
Da es eine updcriç èui Xúcrei gibt, so folgt daraus, daß es 
auch eine dTTOTpctqpn èni Xúcrei, eine rrapáGecriç èrrî Xúcrei 
und eine KaxaTpacpf) èiri Xúcrei geben muß. 
Man kann die rrpdaiç èrri Xúcrei^ durch „Kauf auf Wieder 
kauf“ übersetzen 3; da aber ein Wiederkauf vertraglich nicht erfolgt, 
wird man vielleicht besser „Kaufpfandvertrag“ sagen können*. 
Den Hergang bei der updcnç èrri Xúcrei erklärt RabeU richtig wie 
folgt: „der Gläubiger kauft die Sache um den Betrag seiner Forde 
rung, besonders um die Darlehensvaluta als Kaufpreis vorbehaltlich 
des Lösungsrechtes des Verkäufers. Wird dieses Lösungsrecht nicht 
^ Ähnlich P. Par. 21, 9 (616 n. Chr.): nOëiueOa x^vbe xi^v Kaxaypa- 
koG’ áirXfiv ëxYpacpov àatpdXeiav, éppeîvai xaurrj xQ évvójbiiu irpdffi ktX. 
Nachher (Z. 19) heißt es: (ópoXoYoOpev) ireirpaKévai koI KaxaYeTpatpr)- 
Kévai kt\. Ebenso P. Par. 21b (584 n. Chr.), Z. 6 und 10. 
* Nach den Ausführungen von Rabel, Zeitschr. d. Sav. Stift. 28 (1907) 
S. 354ff., und von Weiss, Pfandrecht!. Untersuchungen S. 21 ff., erhält der 
Gläubiger bei einer irpâniç éiri Xúuei sowohl Nutzung als auch Besitz des 
Pfandes, bei einer ibvfj év itioxei (vgl. P. Heidelb. 1278 bei Gerhard und 
Gradenwitz, Philol. 1905 S. 498 ff.) dagegen weder Nutzung noch Besitz des 
Pfandes, sondern das formelle Eigentum. Dieser Unterschied kommt, falls er 
zutreffend ist, für den Betrieb des Besitzamtes nicht in Frage, denn beide- 
male wird der notarielle Schuldvertrag (römische Zeit) in das Besitzamt 
gebracht und dort gleichmäßig behandelt. 
® Weiss, Pfandrechtliche Untersuchungen S. 9 ff. 
* vgl. Spiegelberg, Demotische Kaufpfandverträge, Recueil de Travaux 
relatifs à la Philol. etc. Vol. XXXI (1909). 
® Zeitschr. d. Sav. Stift. 28 (1907) S. 354 ff. 
29*
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.