373
Zu Buch IT, Cap. 3.
quae ex distinctis infimis speciebus confusas medias
exque iis confusiores supremas captant; sed quasi ex informibus
partibus et pluribus formatum totum et unum aptare
sibi.“ — Zu vergleichen: Libri Physicorum Aristotelis explanati
Op. III, 269 (mit Beziehung auf Aristoteles, Physik I, 1.)
3) De minimo II, 2. Op. lat. 1, 3, 189f.
%) S. „Summa terminorum metaphysicorum“ Op. lat. I, 4.
32. (ob. Anm. 16.)
37) Cf. Sigillus sigillorum Op. II, 2, 216: „Qui intelligit, aut
unum aut nihil intelligit.“ Vgl. De ]a causa, prineipio et uno
Op. ital. p. 284 f.
3) Sigillus sigillorum Op. lat. II, 2, 172.
3) S. hierz. De compositione imaginum Op, lat. II, 3, 90f.:
„Illi sublimi rationi similes essemus, si nostrae speciei substantiam
cernere possemus; ut noster Oculus se ipsum cerneret,
mens nostra se complectereiur ipsam . . Atqui compositorum
corporeorumque hoc non patitur materia, ejus enim substantia
in motu et quantitate versatur, etiamsi per se neque mobilis
neque quanta sit... Hoc est, quod non in simplicitate quadam,
statu et unitate, sed in compositione, collatione, terminorum pluralitate,
mediante discursu atque reflexione comprehendimus.“
Vgl. De la causa (Op. ital. 282): „E quello che fa la moltiltudine
nelle cose, non € lo ente, non © la cosa: ma quel che appare.
che si rappresenta al senso ed 6 nella superficie della cosa“
IL
4) De la causa, Op. ital. 242; Lampas triginta statuarum
Op. lat. IIL, 57; De magia Op. lat. III, 410f, u. 6.
41) S. bes. De la causa, Op. ital. 257 f,
2) De la causa, Op. ital. 232; zur Analogie mit der künstlerischen
Tätigkeit vgl. bes. a. a. O. p. 248£.
18) A. a. O. p. 271 ff; vgl. bes. 273.
») A. a. O. p. 269.
1) Gegen die bloss „logische“ Trennung von Materie und
Form bei Aristoteles (vgl. ob. S. 196 ff.) s. „Acrotismus Camoera-