Die Erneuerung der Platonischen Philosoßhie.
535
1 Theologia Platonica, Lib. III, cap. 2; I, 117.
?) „Ita radius ille coelestis, qui ad ima defluxerat, relluit
ad sublimia, dum similitudines idearum, quae fuerant in ma-
teria dissipatae, colliguntur in phantasia et impurae purgantur in
ratione et singulares tandem in mente evadunt universales. Sic
hominis anima jam labefactatum restituit mundum, quoniam ejus
munere spiritalis olim mundus, qui jam corporalis est factus,
purgatur assidue, atque evadit quotidie spiritalis.“ A. a. O. Lib.
XVI, cap. 3, S. 364.
:8) Dies gilt sowohl von der Darstellung M. Carricres (Die
philosophische Weltanschauung der Reformationszeit. 2. Aulfl.
ipz. 1887, Bd. I), wie von der H. v. Steins (Sieben Bücher zur
Geschichte des Platonismus, Bd. III), die beide die mystischen
Elemente in Ficins Lehre fast ausschliesslich hervorheben.
14) Theologia Platonica, Lib. VIII, cap. 16, S. 196 f.
5) A. a. O. Lib. XI, Cap. I, S. 234,
6) Zum Ganzen s. Lib. XI, Cap. 3, S. 236.
7) Lib. XL cap. 3 u. 4; I, 241 u. 248.
3) Lib. XI, cap. 5; S. 2491.
9) Lib. XII: Rationes multae et signa, quod mens humana
intelligendo mente divina formatur. — Die angeführten Worte:
Cap. 1, S. 261.
2) Epistolae, Lib. II, S 673.
2) S. bes. Theologia Platonica, Lib. XII, cap. 7, S. 274. —
Zu Malebranches Lehre u. ihr Verhältnis zu Augustin s. Buch HI
Cap. 2.
») Lib. XII, cap. 6, S. 278.
23) Lib. XVI, cap. IV, S. 365; cap. VI, S. 368.
4) Marsilii Ficini in Orationem Dionvsii de Trinitate Argu-
mentum. Opera IL S. 24fft.
») Pico della Mirandola, Opera (Basil.. 1601) I, 83: „Nullum
est quaesitum naturale aut divinum, in quo Aristoteles et Plato
sensu et re non convenilant, quamvis verbis dissentire videantur.“
%) Zum Folgenden vgl.: Zeller, Die Philosophie der Grie-
“hen. Bd. III: Renan. Averro6s et l’Averroisme. 3e edit. Paris 1866: