Zu Buch II, Cap. 3.
Das Copernikanische Weltsystem und die Metaphysik. —
Giordano Bruno.
!') Kepler, Dissertatio cum Nuntio Sidereo: „Cogitet, an
quidquam frustra permittat gentis humanae supremus et providus
ile custos, et quonam ille consilio, veluti prudens promus, hoc
potissimum tempore nobis isthaec operum suorum penetralia
pandat, .. autsi ,. Deus conditor universitatem hominum
veluti quendam succrescentem et paulatim matures-
centem puerulum successive ab aliis ad alia cognos-
cenda ducit . ..; perpendat igitur et quodammodo respiciat,
quousque progressum sit in cognitione naturae, quantum restet
et quid porro exspectandum sit hominibus.“ Op. IL 502. — Vgl.
a. Op. HI, 462.
ä Gilbert, De magnete VI, 3; S. 216 ff.
?) Galilei, Lettere sulle apparenze lunari Op. III, 130. Vgl.
die charakteristischen Bemerkungen Antonio Roccos (Galilei Op.
II, 221) und Galileis Erwiderung. (II, 293.) — S. ferner Dialog I,
Op. I, 44: „Quanto alla terra, noi cerchiamo di nobilitarla e per-
fezionarla, mentre procuriamo di farla simile ai corpi celesti, e
in certo modo metterla quasi in Cielo, di dove i vostri filo-
sofi l’hanno bandita.“ — S a. Dialog I, Op. L 68 u. Dial. IL,
Op. I, 291 f.
% Vgl. hierzu die Akten und Belege bei Berti, Copernico
2 le vicende del sistema Copernicano in Italia. Roma 1876.
5) Galilei an Diodati, 15. Januar 1633, Op. VII, 16 ff. — An