373
Zu Buch IT, Cap. 3.
quae ex distinctis infimis speciebus confusas medias
exque iis confusiores supremas captant; sed quasi ex in-
formibus partibus et pluribus formatum totum et unum aptare
sibi.“ — Zu vergleichen: Libri Physicorum Aristotelis explanati
Op. III, 269 (mit Beziehung auf Aristoteles, Physik I, 1.)
3) De minimo II, 2. Op. lat. 1, 3, 189f.
%) S. „Summa terminorum metaphysicorum“ Op. lat. I, 4.
32. (ob. Anm. 16.)
37) Cf. Sigillus sigillorum Op. II, 2, 216: „Qui intelligit, aut
unum aut nihil intelligit.“ Vgl. De ]a causa, prineipio et uno
Op. ital. p. 284 f.
3) Sigillus sigillorum Op. lat. II, 2, 172.
3) S. hierz. De compositione imaginum Op, lat. II, 3, 90f.:
„Illi sublimi rationi similes essemus, si nostrae speciei sub-
stantiam cernere possemus; ut noster Oculus se ipsum cer-
neret, mens nostra se complectereiur ipsam . . Atqui composi-
torum corporeorumque hoc non patitur materia, ejus enim sub-
stantia in motu et quantitate versatur, etiamsi per se neque mobilis
neque quanta sit... Hoc est, quod non in simplicitate quadam,
statu et unitate, sed in compositione, collatione, terminorum plu-
ralitate, mediante discursu atque reflexione comprehendimus.“
Vgl. De la causa (Op. ital. 282): „E quello che fa la moltiltudine
nelle cose, non € lo ente, non © la cosa: ma quel che appare.
che si rappresenta al senso ed 6 nella superficie della cosa“
IL
4) De la causa, Op. ital. 242; Lampas triginta statuarum
Op. lat. IIL, 57; De magia Op. lat. III, 410f, u. 6.
41) S. bes. De la causa, Op. ital. 257 f,
2) De la causa, Op. ital. 232; zur Analogie mit der künst-
lerischen Tätigkeit vgl. bes. a. a. O. p. 248£.
18) A. a. O. p. 271 ff; vgl. bes. 273.
») A. a. O. p. 269.
1) Gegen die bloss „logische“ Trennung von Materie und
Form bei Aristoteles (vgl. ob. S. 196 ff.) s. „Acrotismus Camoera-