Full text : Beschrijving van handel en nijverheid in Nederland (2)

590

Duidt de naam reeds aan, dat de indigo vroeger als een product van
Indischen oorsprong beschouwd is, de planten waaruit zij bereid wordt,
zijn toch niet alleen inheemsch in Britsch- en Nederlandsch-Indië, maar
ook in andere tropische streken, b.v. Afrika (Egypte en Natal), West-Indië
 en Brazilië.
Onder al de plantensoorten, waaruit indigo bereid wordt, bekleedt de
mdigofera tinctoria eene voorname plaats, omdat zij wegens hare uitgebreide
 aanplantingen de grootste hoeveelheid indigo voor de wereldnarkt
 levert. Zij is een halfheester, ter hoogte van 1 á 14 M., met talrijke.
hoekige, grijze, behaarde takken.
De kleurstof wordt door micdel van een fermenteer- en oxydatieproces uit
de bladeren der plant, waarin zij als een kleurloos glucoside (indican) voorxomt,
 verkregen en na zuivering tot koeken geperst, gedroogd en verpakt.
Reeds sedert onheuglijke tijden is de indigo bij de Aziatische volken
ekend geweest, terwijl op Java de indigo-bereiding waarschijnlijk door
de Hindoes is ingevoerd. Ook in Egypte werd reeds zeer vroeg, met indigo
geverfd, hetgeen blijkt uit de windsels om sommige der aldaar gevonden
mummies. In den Romeinschen tijd werd de indigo het eerst in Europa
ekend, terwijl Plinius de eerste was, die de indigo beschreef:
Het meer algemeen gebruik van indigo voor het verven van wollen en
xatoenen stoffen dateert van het midden der 16e eeuw, toen het voor het
2erst op ruimere schaal in ons eigen land werd toegepast, waar de kunst
van blauwverven toen zóó ver ontwikkeld was, dat de Engelsche abri-<anten
 hunne witte wollen stoffen in Nederland lieten verven. Van hier uit
verspreidde de kunst om met indigo te verven zich over Groot-Britannië,
Frankrijk en Duitschland. Vóór dien tijd werd in Europa blauw gevertd
met een onder gisting verkregen extract van de droge bladeren der zoogenaamde
 weede (Isatis tinctoria), dat onder den naam van pastel in den
handel werd gebracht en aan de wolindustrie goede diensten bewees; de
zleurstof uit de weede is dezelfde als die uit de indigoplant.
Toen men, na de ontdekking van den zeeweg naar Indië door de
Portugeezen, de beschikking kreeg over het in Indië bereide product, gebruikte
 men dit aanvankelijk om bij de weede- of pastelververij het
kleurend. vermogen te versterken, eene betere en vastere kleur te verkrijgen
 en goedkooper te verven.
In het begin der 17e eeuw verdrong echter de indigo langzamerhand
de eigenlijke weedeververij en daarmede de in Europa — vooral in
Normandië, Languedoc, Silezië en Thüringen — algemeene teelt van
leze plant. Het was vooral de toen opgerichte Oost-Indische Compagnie,
lie zich veel moeite gaf om het nieuwe product uit het Oosten ingang
‘a doen vinden.
Het ligt in den aard der zaak, dat de belanghebbenden bij de instand.
houding der weedecultuur zich alle mogelijke moeite gaven, om het
oenemend gebruik van indigo tegen te gaan. Op vele plaatsen waren In
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.