Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit

Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit (Bd. 1)

Bibliographic data

Volume

Identifikator:: 1876769408

URN:: urn:nbn:de:zbw-retromon-262860

Document type:: Volume

Author:: Cassirer, Ernst http://d-nb.info/gnd/118519522

Title:: Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit

Volume count:: Bd. 1

Place of publication:: Berlin

Publisher:: Cassirer

Year of publication:: 1906

Scope:: XV, 608 S.

Digitisation:: 2022

Collection:: Economics Books

Usage license:: Get license information via the feedback formular.

Die Naturphilosophie. 547 sufficiant. Ergo est negare igni propriam naturam atque formam, cum asserunt Deum ire sursum cum igne et lucere in sole ... Sequitur etiam non sentire nec intelligere animam humanam, sed Deum in illa; ipsumque adpetere et operari nostras opera- tiones tam malas, quam bonas .. Hae aliaeque alibi positae ra- tiones ostendunt res a se agere .. et ad particulares actus particulares causas agentes requiri, ut calor quidem cale- faciat et non Deus in illo, sed cum illo...Construxit sane Deus orbem et creavit res, viresque se conservandi ac mutandi se mutuo per tempora dedit; illae autem vires perseve- rant tanquam Natura, donec tota rerum machina ad suum magnum mutetur finem.“ Campanella, De sensu rerum I, 6; S. 17 ff. Vgl. Telesio: De rerum natura juxta propria principla Lib. IV, Cap. XXIV (Tractationum philosophicarum tomus unus 1588, S. 728): „At Dei sapientiam bonitatemque in reliquis con- templatus quivis illud etiam simul intueatur: posse quidem quae- cunque velit facere Deum, qui mundum universum e nihilo con- diderit, sed non eo illum pacto constituisse, ut entia ad proprias adendas Operationes nova potentia operandi assidue indigeant, sed singula a Deo ipso propria natura propriasque ope- randi operationes facultate donata juxta propriam sin- gula operari naturam . ..“ w) Vgl. bes. Leibniz’ Abhandlung: „De ipsa natura sive de vi insita actionibusque creaturarum.“ 2) „At quo modo res in semine existunt? Dicam (si liceat ita fari) seminaliter. Eo seilicet modo, quo semini convenit. Quo semen ea capit, actu ne an potentia? Peripatus rogabit. Respon- debimus actu. .. Agit enim nihil, nisi quod est actu . . . Valeat ergo Peripati potentia, quae nil nisi respectum futurae rei signi- ficat . . Nihil agit, nisi quod agere potest. Posse hoc ab aectu et essentia provenit. Essentia autem cujuscunque est exi- stentia actıu vires habenset a viribus actiones, Et vis est in essentia et ejus quaedam extensio et actionis interna quaedam praeparatio, prout actio est virium ipsarum ad extra protensio et proprii operis adimpletio ...“ Francisci Patritii Panar- chia: de rerum principlis primis. Lib. III. (Nova de universis philosophia, Ferrariae 1591, Teil I, S. 8). 2) „Quocirca summopere mirari Aristotelem licet, qui cum RS

Access restriction

Copyright

fullscreen: Das Erkenntnisproblem in der Philosophie und Wissenschaft der neueren Zeit (Bd. 1)

Volume

Table of contents

Download

Volume

This page

Image fragment

Citation links

Citation recommendation