Die Reform der Äristotelischen Psychologie. 587
venienti; non tamen sequitur, quod per tales dispositiones in-
tjelligat.“ Cap. X, S. 77.
3) „Intellectio dicitur non esse in organo et in corpare, quo-
niam modo quantitativo et corporali non est in eo. Quapropter
potest intellectus reflectere supra seipsum, discurrere et univer-
saliter comprehendere .. hoc autem totum provenit ex essentia
intellectus, quoniam, qua intellectus est, non dependet a materia,
naeque a quantitate.‘“ Cap. IX, S. 58f.
8) „Ipse igitur intellectus, sic medius existens inter immateri-
alia et materialia, neque ex toto est hic et nunc, neque ex toto ab
hic et nunc absolvitur, quapropter neque sua operatio ex toto est
uaniversalis, neque ex toto est particularis, neque ex toto subjicitur
tempori, neque ex toto a tempore removetur.“ Ibid. S. 60.
37) „Animus humanus, etsi improprie dicatur immortalis, quia
vere mortalis est, participat tamen de proprietatibus immor-
jalitatis, cum universale cognoscat, tametsi ejusmodi cognitio valde
:enuis et obscura sit.“ Cap. XII S. 90.
%) A. a. 0. 5. 94.
») „Verum, cum anima humana per cogitativam compre-
hendat singulare primo, deinde eadem per intellectum universale
csomprehendat, quod tamen in eodem singulari speculatur, quod
per phantasiam cognitum est, vere reditum facit et per conse-
Juens conversionem, quoniam ex singulari per phantasiam cog-
nito eadem anima per intellectum ad idem redit. ..“ (S. 95.)
") „De immortalitate animae.‘“ Cap. XIV.
1") Cardano, Opera, Lugduni 1663. IL 500. — S. Fiorentino,
a. a. O.’S. 188.
42) Zabarella, Commentarii in II. Aristoteleos Libros de
Anima. Francof. 1619. Lib. IL Cap. II, S. 1781f.
43) Vgl. hierzu: Labanca, Sopra Giacoma Zabarella, Napoli
1874 Ss. 38f. u. Fiorentino. a. a. O. S. 316ff.
44) Pico della Mirandola, Epistola ad Hermolaum Bar-
parum (Opera Politiani, Paris 1512, Tom. I fol. LV Citiert nach
Renan, Averro6s, S. 392f.).
45\ Laurentius Valla, Dialecticarum disputationum Lib. II.
PDrooemium. Opera. Basil. 1543. fol. 698£.
