5376
Zu Buch IT, Cap. 3.
2%) „Ideae sunt causae rerum ante res, idearum vestigia sunt
ipsae res seu quae in rebus, idearum umbrae sunt ab ipsis rebus
seu post res, quae tanto minori ratione esse dicuntur, quam res
ipsae, quae a naturae gremio proficiscuntur, quanto res ipsae
quam mens, idea atque principium effectivum, supernaturale,
substantificum, superessentiale.‘“ De compositione imaginum,
Lib. I, Cap. 1; Op. lat. II, 3, 94f£., vgl. II, 3, S. 97, 98, 101.
2?) „Camoeracensis Acrotismus seu rationes articulorum
Physicorum adversus Peripateticos Parisiis propositorum“ (1588):
Artic. XXI: „Non enim plus debet habere imaginatio naturalis, vel
naturaliter posse debet, quam natura: quinimo quid aliud credi-
derim esse imaginativam potentiam, praeterquam naturae um-
bram aemulatricem?“ Op. lat. I, 1, 117.
2) S. z. B. Summa terminorum Metaphysicorum (Op. lat. I,
1 85; Camoeracensis Acrotismus Art. XXI u. ö.
28) „De vinculis in genere“ (1591) Op. lat. III, 693 ff. —
2%) De compositione imaginum. Op. lat. II, 3, 198.
25) „De gl’heroici furori“ (1585), Op. ital. 700 f. — Zum Ganzen
„Heroici furori“, Op. it. 643, 646, 655 ff., 672. 695 u. s.
26) A. a. O. p. 659 ff.
27) „Sigillus sigillorum“, Op. lat. II, 2, 176: „Sensus in se sen-
tit tantum, in imaginatione persentit etiam se sentire; sensus quo-
que, qui jam quaedam imaginatio est, imaginatur in se, in ratione
imaginari se percipit, sensus, qui jam ratio est, in se argumenta-
tur, in intellectu animadvertit se argumentari; sensus, qui est jJam
intellectus, in se intelligit, in divina autem mente intelligentiam
suam intuetur ..“
28) S. Heroici furori; Op. ital. 650.
29) „Quod igitur imaginatio quidlibet infinitam ad molem
persequitur, non fallitur: sed altius naturam imitatur et ad veri-
tatem appellit, quam sensus, ad veritatem inquam primi intellec-
tus, qui non potest intelligere, nisi unum, neque potest intelligere,
nisi infinitum.“ Camoeracensis Acrotismus Art. XXI. On. lat. I.
1, 119.
30) Zum Ganzen s. De minimo Op. lat. I, 3, 191 ff. — bes.
S. 194: „Stupidi est discursus velle sensibilia ad eandem
conditionem cognitionis revocare, in qua ratiocinabilia
et intelligibilia cernuntur. Sensibilia quippe vera sunt non
