580
Zu Buch IT, Cap. 3.
Mathematicos atque Philosophos.“ (1588.) Articul. 125; Op. lat.
I, 3,66. — Cf. I, 3, 21: „Ignorantia minimi facit geometras huius
saeculi esse geametras et philosophos esse philasophos.“ S. 22:
„Geometra et physicus ille, qui minimum dari non intelligit ...
cum sine mensura metiatur semper, neccessario mentitur
ubique.“
») De triplici minimo et mensura III, 2. — Op. lat. I, 3, 240.
57) De minimo II, 8; p. 219f. „Ea omnia mathematice
atque percommode ad sensum fieri concedimus, ad rationem
vero naturae minime unquam.“
58) Danach ist die Darstellung Toccos (a. a. O. S. 377), nach
der die Schrift „De minimo“ die Grundzüge einer sensualisti-
schen Erkenntnislehre enthalten soll, zu berichtigen. Auch die
Scheidung zwischen Intellekt und Sinnlichkeit, die hier vollzogen
wird, lässt den Satz, dass das absolute Sein sich allein dem
reinen Gedanken erschliesst, unberührt. (S. ob. S. 352).
59) Ich verweise hierfür auf die vortreffliche und eingehende
Darstellung von Lasswitz, Atomistik I, 359 ff.
6) De minimo II, 5, S. 205; II, 12, S. 267. — Cf. De immenso
III, 7. Op. lat. I, 1, 371; Articuli adversos Mathematicos Op
lat. I, 3, 60 u. 6.
51) De minimo I, 7; S. 160.
62) A. a. O., S. 161: „Itaque definias minimum, quod ita est
pars, ut ejus nulla sit pars vel simplieiter, vel secundum genus.
Definias terminum, cujus ita non est aliqua pars, ut neque sit
ipse aliqua pars, sed est, quo extremum ab extremo attingitur,
vel quo pars partem, vel totum attingit totum “
63) De min. I, 10; p. 173. —
%) „Minimum et terminus non sunt in eodem genere quan-
ta.“ De min. I, 13, S. 180.
65) De min. I, 11, S. 176.
6%) De min. I, 10, S. 223; vgl. Articuli adversus Mathema-
ticos Op. lat. I, 3, 23: „Minima invicem penetrare cum nequeant-
vacuum esse tum physice, tum geometrice indicabunt.“
67) De min. II, 13, S. 227.
%) De min. I, 11, S. 176; IL, 5, S. 205.
9) „Nunc ergo indiscrete dicunt magnitudinem non com-
poni ex minimis . , quod tum naturae Componenti praejudi