—

32

—

onafhankelijk te maken van een monopolie, dat in handen is van
zen ander. Het spreekt wel vanzelf, dat het gevaar minder wordt,
wanneer men voor het verkrijgen van grondstoffen niet aangewezen
 is op één voortbrenger, doch men vergete niet, dat in
den huidigen concurrentiestrijd het monopoliseeren van een artikel,
het middel is om den strijd ook vol te houden, om te overwinnen,
om zoo hoog mogelijke winsten te maken.

MONOPOLIES.
Dat ook hier weer, vrijwel alleen regeeringshulp een dam kan
opwerpen tegen monopolies, lijkt mij onbetwistbaar. Het monopoliseeren
 toch bestaat niet alleen uit het „corneren”’ van grondstoffen
 en producten in ’t algemeen ), doch het is ook zeer in de
hand gewerkt door de octrooiwetgeving. — Na veel tegenstribbelen
 hebben wij toegegeven, dat wij geen „roofstaat’’ meer
mochten zijn. Het werk, &e denkkracht, de vinding van den
enkeling, kwam ons niet toe zonder cijnsbetaling. De ethische
richting overwon. Maar niemand had de gevolgen voorzien, die
voortkwamen uit verleenen van octrooi. De gevolgen blijken nu
te zijn, dat de octrooihouders, (toch bijna nooit de persoonlijke
uitvinders), monopolisten geworden zijn. Zij zijn begonnen heele
takken van nijverheid te monopoliseeren, beschermd als zij waren
voor een bepaalden tijd door de regeeringen, door hun internationaal
 geregistreerde patenten. Een gezaghebbend man, door
mij naar zijn meening gevraagd omtrent dit punt, antwoordde mij :
„Octrooien — ik acht ze zelfs niet ethisch, omdat de wijze van
uitvoering, niet het denkbeeld (de kern) beschermd wordt. Voor
een klein land zijn octrooien funest. Voor een groot land bestaan
er middelen tot afweer; zooals het eischen dat een octrooi in
het land zelf wordt geëxploiteerd in een mate, waarbij de behoefte
in het land zelf bevredigd wordt”
Dat de octrooiwetgeving een geweldigen invloed uitoefent op
de industrie blijkt wel, uit de discussies. die over dit onderwerp
in Engeland worden gevoerd.
Reeds lang vóór den oorlog voelde men daar den strop om
den hals — er was geen ontkomen meer aan — afdoende heeft

Y 'Termijnhandel.