Die Naturphilosophie. — Paracelsus.
549
2) Paragranum S. 70.
”) Paramirum, Tractat III, Cap. 4 u. 7 (Werke I, S. 38 u. 41).
3) S. bes. Agrippa von Nettesheim, De incertitudine et
vanitate scientiarum. Cap. XXXI,
4) Paramirum, Tractat I, Cap. 4. — Werke I, 15.
®) Paragranum S. 54.
*) Paramirum (II), Buch II, Cap. 7; Werke I, S. 136. —
Paramirum (I), Buch I, Cap. 3, W. I, S. 14[.
7) Fr. Strunz, Theophrastus Paracelsus, sein Leben und seine
Persönlichkeit. Lpz. 1903, S. 115. — Uebrigens hat Strunz selbst,
wenngleich er hervorhebt, dass das Wesentliche bei P. „doch
[ast immer auf eine methodische Induktion gestimmt“ sei, in
dem Gesamtbild, das er entwirft, diesen Zug zu sehr zurück-
ireten lassen und sich fast einzig auf die Schilderung der reli-
giösen Grundanschauung des P. beschränkt.
%®) Paragranum S. 25f.
») Paragrani alterius Tract. I.: De philosophia. Werke IT, 106.
0) Vom Podagra. Buch I. Werke IV, 252f.
») Paramirum (I) Buch I; Werke I, 72—74. — Vgl. Vom
Podagra, Werke IV, 293f. (Ex impresso exemplari.)
8) „Chirurgische Bücher und Schrifften“ hg. von Johann
Huser, Basel 1618; S. 300f. (Zitiert nach Strunz: a. a. O, S. 20f.)
38) „Vom Podagra“ Buch I, W. IV, 263. — Vgl. Labvrinthus
medicorum VIII; Werke II, 2254.
3) Liber de imaginibus, Cap. XII: W. IX, 389. (Ex Manuser,
alterius.)
3) Agrippa von Nettesheim, De occulta philosophia, Lib.
(II, Cap. 36, S. 408. — Vgl. Fracastoro, De intellectione Lib. I.
(Opera omnia, Venet. 1555, S. 166): „Intellectus autem divina certe
et sacra quaedam res est , . qua sola Diis ipsis similes videmur
fieri ipsisque associari, qua homo denique universi hujus, quem
mundum dicimus, speciem quandam et similitudinem prae se
lert; quin unus quodam modo mundus est, in quo res omnes,
quae ubique sunt, caelum, sydera,' inane, maria, terrae, montes.
silvae, animalia et reliqua omnia reposita sunt.“