564 
Zu Buch IT, Cap. 2. 
’8) Gesch. d. Atomistik II, 546. 
*) Epitome Astron. Cop. Lib. IV, P. II, Op. VI, 342. 
%) De Stella nova in pede Serpentarii (1606) Cap. XVI: „Mo- 
bilia quietem quidem loci seu ambientis corporis affectant reni- 
tentia et quodam quasi pondere (quid ridetis coelestium 
inexperti philosophastri, rerum imaginariarum copila 
locupletes, verarum egentissimi®), ex quo singulis suae ob- 
veniunt periodi temporum“ etc, Op. I, 674; vgl. bes. Epitome, 
Lib. IV, P. III (Op. VI, 374): „Pondus ergo tribuis planetae? — Die- 
tum est in superioribus pro pondere considerandum esse natura- 
lem illam et materialem renitentiam seu inertiam ad deserendum 
locum semel occupatum“ etc. — Zum Begriff der Trägheit vgl. 
ferner Op. III, 305, 459, VI, 167, 174, 181 u. s. 
81) Vgl. bes, Op. 1, 303 (s. ob. Anm. 59). 
32) S. ob. Anm. 53. 
3) Apologia Tychonis contra Ursum Op. I, 248. 
3) „Tibi Deus in naturam venit, mihi- natura ad divinita- 
lem aspirat.“ Brief an Fabricius, Op. I, 332. 
8%) Petri Rami Scholarum Mathematicarum Libri XXXI. 
Frankf. a. M. 1627; Lib. III, S. 98. 
®%) Harmonice mundi, Lib. I; Op. V, 83. 
&r) Windelband, Gesch. der Philosophie, Freib. i. B. 1892. 
S. 306. — S. dag, Anmerk, zum Mysterium Cosmographicum (1621), 
Op. I, 134: „Omnis numerorum nobilitas, quam praecipue ad- 
miratur theologia Pythagorica rebusque divinis comparat, est 
primitus e geometria. . . Non enim ideo numerabiles fiunt anguli 
figurae, quia praecessit conceptus illius numeri, sed ideo sequitur 
conceptus numeri, quia res geometricae habent illam multiplici- 
tatem in se, existentes ipsae numerus numeratus.“ Vgl. Harmonice 
mundi, Op. V, 29, 221, 329, 333 u. Öö. — 
8) Harmon. mundi, Lib. I, Op. V, 108 ff., vgl. bes. V, 107: „Cum 
enim sit impossibile ejus formalis descriptio, neque igitur 
Ssciri potest ‚a mente humana, cum scientiae possibilitatem 
praecedat descriptionis possibilitas, neque scitur a mente 
ömniscia actu simplici aeterno: quia sua natura ex inscibilibus est.