Die Naturphilosophie. — Paracelsus.
549
2) Paragranum S. 70.
”) Paramirum, Tractat III, Cap. 4 u. 7 (Werke I, S. 38 u. 41).
3) S. bes. Agrippa von Nettesheim, De incertitudine et
vanitate scientiarum. Cap. XXXI,
4) Paramirum, Tractat I, Cap. 4. — Werke I, 15.
®) Paragranum S. 54.
*) Paramirum (II), Buch II, Cap. 7; Werke I, S. 136. —
Paramirum (I), Buch I, Cap. 3, W. I, S. 14[.
7) Fr. Strunz, Theophrastus Paracelsus, sein Leben und seine
Persönlichkeit. Lpz. 1903, S. 115. — Uebrigens hat Strunz selbst,
wenngleich er hervorhebt, dass das Wesentliche bei P. „doch
[ast immer auf eine methodische Induktion gestimmt“ sei, in
dem Gesamtbild, das er entwirft, diesen Zug zu sehr zurückireten
lassen und sich fast einzig auf die Schilderung der religiösen
Grundanschauung des P. beschränkt.
%®) Paragranum S. 25f.
») Paragrani alterius Tract. I.: De philosophia. Werke IT, 106.
0) Vom Podagra. Buch I. Werke IV, 252f.
») Paramirum (I) Buch I; Werke I, 72—74. — Vgl. Vom
Podagra, Werke IV, 293f. (Ex impresso exemplari.)
8) „Chirurgische Bücher und Schrifften“ hg. von Johann
Huser, Basel 1618; S. 300f. (Zitiert nach Strunz: a. a. O, S. 20f.)
38) „Vom Podagra“ Buch I, W. IV, 263. — Vgl. Labvrinthus
medicorum VIII; Werke II, 2254.
3) Liber de imaginibus, Cap. XII: W. IX, 389. (Ex Manuser,
alterius.)
3) Agrippa von Nettesheim, De occulta philosophia, Lib.
(II, Cap. 36, S. 408. — Vgl. Fracastoro, De intellectione Lib. I.
(Opera omnia, Venet. 1555, S. 166): „Intellectus autem divina certe
et sacra quaedam res est , . qua sola Diis ipsis similes videmur
fieri ipsisque associari, qua homo denique universi hujus, quem
mundum dicimus, speciem quandam et similitudinem prae se
lert; quin unus quodam modo mundus est, in quo res omnes,
quae ubique sunt, caelum, sydera,' inane, maria, terrae, montes.
silvae, animalia et reliqua omnia reposita sunt.“