Full text : Zur Geschichte und Theorie des Bergregals und der Bergbaufreiheit

42

1.  Otto  I  Imperator  .  .  .  nos  quasdam  res  ...  .  quas  jam  antea
quidem  comes  nomine  Hartuich  de  manu  Warmunti  comitis  .  .  .
tradiderat  in  loco  Grahanstat  .  .  .  cum  omnibus  rebus  eidem
loco  adjacentibus  id  est  terris  cultis  et  incultis,  curtilibus  et  aedificiis,
  mancipiis  utriusque  sexus,  parscalcis  et  aliis  servis,  cidulariis,
  vectigalibus  et  in  salina  curtilia  cum  patellis  patellarumque
locis  .  .  .  cum  foresto  .  .  et  silvis  pratis  pascuis,  .  .  .  saginationibus,
  venationibus,  aquarum  decursibus,  piscacionibus,  prout
a  me  regali  potestate  in  banno  erant,  molendinis  molendinumque
locis,  viis  et  inviis,  quaesitis  et  inquirendis  .  .  .  omnibus  utensilibus
  ad  eundem  locura  Grahanstat  jure  pertinentibus,  nostro
regio  more  praedictis  canonicis  cum  integritate  concessimus  *.
2.  Urkunde  Kaisers  Otto  II.  vom  29.  October  973 *  1  2 ;
Salzunga  cum  omnibus  appendiciis  et  utilitatibus  suis,  tarn  in
ecclesiis  quam  in  aliis  aedificiis,  et  mancipiis  utriusque  sexus,
terris  cultis  et  incultis,  .  .  .  venationibus,  piscacionibus,  aquis
aquarumve  decursibus.
3.  Urkunde  Kaisers  Otto  III.  v.  J.  99s 3 :
Quendam  nostre  proprietatis  locum  ad  curtem  tille  nuncupatum
cum  omnibus  ejus  pertinentys  in  utriusque  sexus  mancipiis,  areis,
aedificiis,  terris  cultis  et  incultis,  silvis,  venationibus,  aquis  aquarumve ­
  decursibus,  molendinis,  piscacionibus,  viis  et  inviis,  exitibus
  et  reditibus,  quaesitis  et  inquirendis  omnibusque  aliis  appendiciis ­
  que  adhuc  dici  vel  inveniri  sive  inquiri  possunt.
Schon  der  flüchtigste  Blick  läßt  erkennen,  daß  diese  Urkunden
als  appendicia  oder  pertinentia  auch  solche  Berechtsame  aufführen,  von
denen  es  unzweifelhaft  ist,  daß  sie  kein  bloßes  Zubehör  des  Grund
und  Bodens  gewesen  und  nur  kraft  besonderer  Verleihung  ausgeübt
werden  durften.  Namentlich  ist  es  gewiß,  daß  in  der  ersten  Hälfte
des  Mittelalters  niemand  ohne  besondere  Verleihung  befugt  war,  Jagd

alter  her  oben  staatlich,  unten  genossenschaftlich,  nirgends  grundherrlich  (s.  auch
Dopsch  II  178)  gewesen  und  die  Gewerkschaft  habe  ihre  besondere  Form  erst  seit
dem  15.  Jahrhundert  erhalten,  sich  nach  der  II.  Tafel  von  Vipasca  (§§  6,  7,  8)
nicht  mehr  aufrecht  erhalten,  s.  auch  Arndt  in  der  Zeitschrift  für  die  gesamte
Staatswissenschaft  Bd.  70  S.  240.
1  Die  Urkunde  ist  bei  Böhlau  als  Urkunde  18  aus  dem  Anhang  zu  Juvavia
p.  181  mitgeteilt.
2  Aus  Schannat,  Corpus  traditionum  Fuldensium,  Lips.  1724,  p.  241.
3  Von  Kommer  in  der  Zeitschrift  für  Bergrecht  Bd.  10  S.  378  mitgeteilt
nach  Quix,  Cod.  Aquensis  13.
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.